Elkaar zegenen mist bijbelse grond

Beste dominee Van den Brink. U stelt dat wij elkaar op grond van Gods beloften in Zijn zoon Jezus Christus de zonden mogen vergeven/vergeving mogen aanzeggen. Geldt datzelfde voor de zegen? Mogen ‘leken’ elkaar, anderen zegenen? En wat houdt dat nou precies in, wat gebeurt er dan? Of is dit van heel andere orde?

Beste vragensteller,

Om te beginnen: wij vergeven niet, God alleen vergeeft. Wij mogen wel anderen Gods vergeving aanzeggen, toezeggen, beloven (zie Matth. 9:2,6,8; Matth. 16:18; Matth. 18:18; Joh. 20:23). Jouw gelijkstelling van een ander de zonden vergeven en een ander de vergeving aanzeggen zou ik dus niet willen overnemen.

Wat is zegenen? Het Griekse woord heeft met goedkeuring te maken. Als bijvoorbeeld bruid en bruidegom bij hun huwelijk Gods zegen ontvangen, belooft God hun niet voorspoed of welvaart of overdaad, maar zegt Hij hun dat hun huwelijk Zijn goedkeuring heeft.
 
Kunnen wij elkaar zegenen? Ook hier geldt: God zegent, wij zegenen niet. Wij mogen anderen Gods zegen aanzeggen en toewensen. Denk aan de priesterlijke zegenbede: “De Heere zegene u en Hij behoede u.” Nergens in de Bijbel komen we tegen dat de ene mens tegen de andere zegt: “Ik zegen jou.” De vooral in evangelische kringen gebruikelijke gewoonte om elkaar te zegenen, mist dan ook in mijn optiek elke bijbelse grond.

Met hartelijke groet,
Ds. G. A. van den Brink