Emotionele affaire met gehuwde man

Beste vragenstelster,

Je nodigt anderen uit om te reageren en daarom citeer ik even één van je laatste zinnen:
'' Abrupt ons contact verbreken ‘voelt’ echt niet prettig en oneerlijk.''
Uit deze zin maak ik op dat je weet wat je moet doen (namelijk abrupt het contact verbreken), maar dat je hoopt dat er mensen zijn die andere adviezen geven... Adviezen die 'meer in jouw straatje' liggen. Maar bijbels gezien kan er geen ander antwoord zijn dan radicaal breken (ook al doet dat pijn) en jezelf en de ander behoeden voor meer...

Maar zoals Hij Die u geroepen heeft, heilig is, word zo ook zelf heilig in heel uw levenswandel, want er staat geschreven: Wees heilig, want Ik ben heilig.
1 Petrus 1:15-16

Liefs

Het lijkt me wijs om hem te laten weten dat je het contact wilt stoppen omdat je verliefd op hem bent geworden. Het zou goed kunnen dat hij daarvan schrikt omdat hij daar geen rekening mee heeft gehouden. In dat geval zal hij het jou niet nog moeilijker maken en echt afstand houden.

Beste vraagsteller, jaren geleden heb ik iets vergelijkbaars meegemaakt. Ik heb toen een wilsbesluit genomen, ik wil dit niet: stoppen en er geen aandacht meer aan geven. Dat is gelukt. Als ik je verhaal lees heb je al een wilsbesluit genomen, dit moet stoppen. Houdt daar aan vast. Dat is moeilijk maar het kan; je bent de sleutelbewaarder van je eigen gedachten. Zoek het niet op.

Wie zonder zonde is werpe de eerste steen.

Ik neem aan dat we allemaal mensen zijn. En dat we allemaal schuldig zijn aan het gebod van Exodus 20:17. In gedachten kun je heel veel begeren wat niet van jou is. Daar een stop op zetten is ondoenlijk. Ik daag degene uit die hier hardop durft te zeggen dat hij/zij nooit iemand of iets begeerd wat niet de bedoeling is.

Gelukkig werkt jouw geweten en besef je dat hij een getrouwde man met gezin is. Goed van je dat je om hulp vraagt!!
Zal hij zelf niet beseffen dat het contact tussen jullie te ver gaat? Die verantwoordelijkheid ligt niet alleen bij jou. Misschien is het een heel open persoon en uit hij zich makkelijk zonder te beseffen dat je sommige dingen beter niet kunt doen/zeggen. Dat hoeft geen kwade opzet te zijn maar meer een stuk naïviteit (hoop ik).

Verliefdheid kan ook weer afzakken. Ik weet niet of je erg eenzaam bent? Dan is het pijnlijker om afstand te scheppen tussen jou en hem. Je kunt op zoek gaan, wat het advies van refoweb ook is, naar andere mensen waar je het goed mee kan vinden. Een vriendin of een single man die mogelijk je partner kan worden.
Verder zou ik inderdaad geen olie op het vuur gooien door nog intenser contact met hem te onderhouden. Wat ook helpt in gesprekken met hem om zijn vrouw erbij te betrekken of zijn moeder :P

Het lijkt me wijs om hem te laten weten dat je het contact wilt stoppen MAAR NIET WIJS OM TE BENOEMEN dat je verliefd op hem bent geworden. Beter deel je alleen dat je voelt dat dit contact niet verstandig is gezien zijn huwelijk. Op het moment dat je de verliefdheid ga benoemen, kan het ook juist nog meer drempelverlagend gaan werken. Ook al wil je dat juist niet..

Huisje op de hei
Je schrijft:
Verder zou ik inderdaad geen olie op het vuur gooien door nog intenser contact met hem te onderhouden. Wat ook helpt in gesprekken met hem om zijn vrouw erbij te betrekken of zijn moeder :P

Wat bedoel je met nog intenser…
Alsof deze intensiteit al niet véél te ver gaat.
En dan nog het advies te geven zijn vrouw erbij te betrekken…
Haar dus ook nog onderdeel van het probleem laten worden.

Volgens mij is het antwoord meer dan duidelijk: STOP!!!

Maar wat jij nu schrijft is gewoon half gebakken door laten sudderen…!

Heel erg eens met VrouwkeZondernaam!
En hoe moeilijk het ook is, alle stemmen die zeggen dat je direct moet stoppen, inclusief die van je geweten, hebben gelijk. Wij hebben dit vanaf de ander kant van dichtbij meegemaakt in onze familie; een man en vader een relatie aanging met iemand anders. Je wilt niet weten hoeveel je daarmee verruïneert. Denk alleen al aan kinderen die het geloof vaarwel zeggen, omdat hun hele wereld met vrome vader en al in duigen is gevallen. Dan kan jullie contact in het begin nog zo gezegend hebben gevoeld, maar het wordt een vloek voor die vrouw en kinderen, en voor jullie zelf.

Zoek een 'alternatief'. Er lopen meer mannen rond..

@Willem B

Als je mijn antwoord goed leest dan zie je dat ik 'meedenk' naar manieren om dit contact op een goede manier te laten verlopen.
Je kunt volgens mij niet direct radicaal de bijl erin zetten. Contactgegevens in zee gooien en zelf onder de begeleiding van de geheime politie ergens anoniem en beschermd gaan wonen. (Ik overdrijf nu natuurlijk!!)

Als de vraagstelster zoveel intens contact kan hebben met deze man dan is hij waarschijnlijk direct in haar leefomgeving betrokken. Het kan haar baas zijn, buurman of collega. Of iemand binnen een gezamenlijke vriendengroep. Een medekerkganger.
Misschien wel iemand met wie je ook aan het Heilig Avondmaal zit.

Ik bedoel maar te zeggen dat dat contact verminderen helemaal niet zo simpel is.
En al is iemand uit beeld dan nog kan iemand aanwezig zijn in je innerlijke leefwereld. Ik droom soms nog over een vriendje wat ik ooit had. Gelukkig is die relatie niet doorgegaan maar de relatie die je met iemand hebt, wat voor relatie dan ook, kan diep zitten.

(Om die reden ben ik blij dat ik WillemB alleen maar ken als pseudoniem op Refoweb.)

Ik gaf in mijn eerdere reactie aan dat je in gesprekken wellicht zijn vrouw of moeder kunt betrekken. Ik bedoel niet te zeggen dat je die meteen deelgenoot moet maken van de verliefdheid (hoewel... over een bijl gesproken) maar je zou door hen in het contact te betrekken juist de mogelijkheden minderen om intens met hem te zijn. Zo'n vrouw of moeder kan een oogje mee in het zeil houden.

Verder kan ik me goed vinden in de reacties van VrouwkeZondernaam en Ellenoor

Ik heb dit ook meegemaakt. Echt het enige wat helpt is alle contact verbreken! Anders voed je het. Ik probeerde het ook nog te verdoezelen onder het mom van vriendschap. En vergis je niet. Die man heeft misschien heel goed in de gaten wat je voelt en geniet daar misschien stiekem ook wel van. Echt, verbreek het, ga door het rouwproces en bovendien zoek je kracht en steun daarin bij onze Vader.

Huisje op de hei, ook nu weer geef je allerlei loze argumenten om het maar niet op te kunnen/willen/moeten geven met:

Als… waarschijnlijk… kan zijn dat…Of… Misschien…

Blijkbaar ken jij het stopbord niet: Verplicht te stoppen!
En als je het niet van mij aanneemt, luister dan naar het vrouwke zonder naam of de Vrouw van geloof!!

Wanneer je zo close met elkaar om gaat kun je weten dat er hoogstwaarschijnlijk een band groeit. Het risico is flinke afkickverschijnselen als je er mee moet stoppen. Hij heeft een gezin en dat is gewoon een no-go..

Als je moet stoppen met snoep eten, kun je de zak snoep beter niet in het zicht laten liggen; dan pijnig je je waarschijnlijk alleen maar extra. Je kunt op zoek gaan naar een vrij-beschikbaar persoon. Lijkt me in dit geval het meest effectieve 'geneesmiddel'.

Zo bijzonder dit. Ik heb dit nl twee keer meegemaakt in mijn vorige gemeente. De eerste keer heeft echt jaren geduurd. Ik was al jaren een gescheiden vrouw en was soms eenzaam. Hij besteedde aandacht aan mij en dst voelde goed. Omdat hij in mijn ogen ook knap was, wilde ik al snel meer, maar dat kon niet, omdat hij getrouwd was en is. Ongewild -hij wist nl van niets- gooide hij nog olie op het vuur door mij af en toe (in de kerk, elders zag ik hem in t begin nooit) een knipoog te geven. Voor hem onschuldig, voor mij allerminst. Lang verhaal kort: ik ben een paar keer bij hem en zijn vrouw thuis geweest, wij wordfeuten nl met elkaar (zijn vrouw en ik dus) en ik had bedacht dat het leuk was om ook met haar te scrabblen. Zo ben ik n paar keer bij hen thuis geweest en zij een keer bij mij. (Verschil met dit verhaal: ik kende zijn vrouw ook. Nog een verschil: wij hadden buiten de kerk om geen contact en geen diepe gesprekken.) Voor mij werkte het, ik zag daardoor hem ook als een gewoon mens met gebreken. Wat voor mij óók erg hielp was: opschrijven! Later ben ik er zelfs een (fantasie-)boek over gaan schrijven. In mijn boek krijgen hij en ik een relatie, doordat zijn vrouw overlijdt. Wel heb ik dat zeer discreet beschreven. Toch me wel schuldig over gevoeld. Langzaam is deze verliefdheid minder geworden, vooral toen ik mijn huidige man leerde kennen.
Tweede wat ik meemaakte was intenser. Die man was notabene 23 jaar ouder dan ik en echt niet knap. Maar het was de aandacht en het samen dingen doen, heel eenvoudige en onschuldige uitjes. Lichamelijk was er alleen de knuffel die we elkaar gaven als onze wegen weer scheidden. Op een dag liet de Heer me in een droom zien -ik was toch soort van verliefd geworden op hem, puur omdat ik die mannelijke aandacht zo mistte- dat het verkeerd was, ons contact, dat hij niet Lichamelijk, maar wel emotioneel 'vreemdging' met mij en ik moest hem vertellen dat ik verliefd ah worden was en hij iig niet meer bij mij thuis moest komen. Ik heb dat met lood in m'n schoenen gedaan. Hij begreep het niet echt, maar het was wel goed. Het contact is toen verminderd. Wel zag ik hem nog iedere week in de kerk. Voor beide mannen had ik toen alleen nog maar 'een zwak'. Wat mij ook erg geholpen heeft en ik zou dit als tips willen meegeven: schrijf het van je af én deel het met een vertrouwde vriendin. Of een vrouw in de kerk die je vertrouwt!
Je mag zeker ook met mij contact opnemen, via Refoweb. Sterkte!!!

Ik geloof, dat alles al gezegd werd: het is af te raden hem te zeggen, dat je verliefd bent.
Er is niks, dat een "ik ben verliefd" van de kant van de vragenstelster kan verbeteren.

Gewoon ophouden met reageren of zeggen, dat je het bij nader inzien niet zo passend vindt en het beter is, als hij zich bij problemen aan zijn vrouw of een goede vriend wendt.

Verliefdheid is als een verslaving gaat vanzelf over als je het niet meer voedt.

Beste vraagsteller, ik heb iets vergelijkbaars meegemaakt. Een tijdje geleden was ik verliefd geworden op een getrouwde collega. We konden uitstekend met elkaar samenwerken en hij gaf mij die waardering en extra aandacht die ik nodig had om goed te kunnen presteren. Als snel kreeg ik verliefde gevoelens voor hem. Naar mijn werk toe gaan werd ontzettend leuk vanwege hem. Ik heb dit gelukkig voor mijzelf weten te houden en dit zeker niet met hem gedeeld. Al denk ik wel dat hij het doorhad, maar we hebben er nooit over gesproken. Dat is ook mijn advies om het niet te delen met hem. Dat maakt de weg terug namelijk nog lastiger. De situatie tussen hem en mij werd voor mijzelf onhoudbaar dus toen heb ik het besluit genomen om van baan te wisselen en ontslag te nemen. Een drastisch besluit, maar het heeft wel gewerkt. Na een aantal maanden zakte de verliefdheid weer af, door hem simpelweg niet meer te zien en geen contact meer op te nemen. Soms is zo’n ingrijpend besluit echt nodig wil je dit patroon bij jezelf doorbreken als je deze persoon dagelijks of wekelijks ziet op je werk of in je kerk bijvoorbeeld. Het weerzien maakt dat je gedachten naar hem uit blijven gaan en je de verliefdheid blijft voeden. Maak het jezelf niet te moeilijk. Zoek een andere baan of een andere kerkgemeente als dat nodig is om hem uit je leven te houden. Sterkte! En je bent echt niet de enige die dit overkomen is!

Marlies, bedankt voor je getuigenis. Op een of andere manier vond ik je reactie heel hoopgevend, na wat wij zelf in onze familie hebben meegemaakt en na alle verhalen over dingen die op dit vlak misgaan in de kerk. Er zijn heel wat vrome mensen die een dubbelleven leiden, maar ik dank God dat er ook nog mensen zijn die in het verborgen zulke dappere keuzes maken!

Beste Ellenoor,

Houdt je rekening met de mogelijkheid dat die mensen die volgens jou een dubbelleven lijden mogelijk wel met een enorme strijd te maken hebben? Vast te zitten in een patroon en (zelfstandig) niet uit los te kunnen komen? Als je enige weet hebt van de macht van de satan (en hoe hij het op huwelijken aangelegd heeft) dan denk ik dat je iets milder zou zijn richting die mensen die kennelijk 'niet zo dapper' zijn!

Je komt mij een beetje over als iemand die vind dat alles een keuze is. Maar wellicht kun je eens in gesprek gaan met die persoon in jouw familie en vragen hoe hij/zij het beleefd heeft en wat er in zijn/haar leven speelt. Ik denk dat je versteld staat wat er achter schuil kan gaan waardoor deze persoon wel had willen kiezen maar het niet kon.

Neemt niet weg dat ik respect heb voor de stap die Marlies genomen heeft! Zij kon dat in haar situatie en dat is fijn.

En jij gaat ervan uit dat ik die vraag niet heb gesteld… Ja, ik weet dat die affaire niet uit de lucht kwam vallen (voor ons in eerste instantie wel, overigens), ik weet ook dat wij allemaal zondaren zijn en dat de duivel machtig is, maar ik weet ook dat we ons daar nooit achter mogen verschuilen.
We moeten het hier online altijd maar doen met weinig informatie over elkaar en elkaars omstandigheden. Feit is in ieder geval dat mijn vertrouwen in mensen met vrome verhalen fors beschadigd is en dat het mij goed deed om de reactie van Marlies te lezen. Misschien dat ik het hierom juist ook een getuigenis noemde: het is niet alleen een dappere keuze, maar ook Gods genade als je zo’n keuze kan maken.

En jij gaat ervan uit dat ik die vraag niet heb gesteld… Ja, ik weet dat die affaire niet uit de lucht kwam vallen (voor ons in eerste instantie wel, overigens), ik weet ook dat wij allemaal zondaren zijn en dat de duivel machtig is, maar ik weet ook dat we ons daar nooit achter mogen verschuilen.
We moeten het hier online altijd maar doen met weinig informatie over elkaar en elkaars omstandigheden. Feit is in ieder geval dat mijn vertrouwen in mensen met vrome verhalen fors beschadigd is en dat het mij goed deed om de reactie van Marlies te lezen. Misschien dat ik het hierom juist ook een getuigenis noemde: het is niet alleen een dappere keuze, maar ook Gods genade als je zo’n keuze kan maken.

Beste wanhopige!

Waarschijnlijk kun jij jezelf behoorlijk goed uiten. Zul je qua Emotionele Intelligentie hoog scoren. Kun je je gevoel ook heel goed onder woorden brengen. Dat geeft bij deze getrouwde man het gevoel dat jullie elkaar helemaal begrijpen.
Waarschijnlijk heeft hij een vrouw die wat zakelijker en praktischer is in het dagelijks leven. Maar nu het volgende:
Als jij en de getrouwde man samen praten dan komen er in heel korte tijd allerlei onderwerpen aan de orde. De spatten vliegen eraf. Het barst dan van de emotie in de communicatie over en weer. Maar… in het echte, dagelijkse leven komen dit soort verschillende onderwerpen die jullie bespreken vaak helemaal niet zo snel na elkaar….! Zitten er soms maanden tussen. Hij en zijn echtgenote zullen op gezette tijden zeker wel heel intiem praten maar niet zo regelmatig als jij met die man doet.
Jij en deze man bespreken in heel korte tijd de meest intieme onderwerpen waar normaal een echtpaar dit verspreid ziet door jaren en jaren heen. Deze man voelt zich hierdoor nu bijzonder emotioneel gekend door jou… maar ziet niet in dat jullie in heel korte tijd enorm snel de diepte zijn ingegaan. Als een soort emotionele tornado in een tijdmachine “behandelen” jullie samen genoegelijk allerlei onderwerpen.
Ik denk dat als JIJ inziet dat deze getrouwde man in het dagelijkse leven helemaal niet steeds met jou in een gevoelige emotionele rollercoaster zou zitten, en hij waarschijnlijk helemaal niet meer zo interessant zou zijn, je hem snel zat zou zijn. In een huwelijk ga je niet dagelijks zwaar emotioneel de diepte in! Realiseer je dat hij dan niet zo emotioneel schattig en gevoelig is als hij bijvoorbeeld
‘s morgens niet zo snel schone sokken kan vinden en boos op jou wordt als jij zijn sokken niet hebt gewassen en hij dus maar zijn vieze sokken van gisteren uit de wasmand vist!!
Idealiseer deze man niet!!
Let wel: De Bijbeltekst is dat God voor een man zijn huisvrouw zoekt. En JIJ BENT DAT NIET!!!!!!
En God niet aan jou vraagt om zijn emotionele hulpje te zijn!!!
Dat is niet JOUW TAAK.
Stop met dat teveel in de diepte te gaan met die man!