Afkeer en ongeloof

Soms als ik een preek hoor, voel ik de liefde van God, maar heel soms voel ik juist ook een afkeer en het ongeloof: hoe kan er nou zo Iemand als Jezus hebben geleefd, Iemand die alles goed doet en wilde doen voor ons. Terwijl Hij juist zoveel liefde voor ons heeft. Wat kan ik doen tegen die afkeer?

Beste vrager, 

Geloof brengt altijd strijd mee. Dat kan vanuit onszelf opkomen, men  kan een wat  onvaste natuur hebben. De een is nu eenmaal sneller van stuk dan de ander. Maar echt geloof kent altijd bestrijders. Denk aan de psalm “Ga mijn bestrijd’ren toch te keer.”  De satan is er namelijk altijd op uit om  ons de zekerheid te ontnemen. Hij wil ons liever niet kwijt raken. Niet voor niets heeft Christus ons leren bidden in het allervolmaaktste gebed: “Leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de Boze.” Is het niet geweldig dat we deze regel  zelf van Christus ontvangen hebben? We mogen dus vrijmoedig tot de Heere bidden om kracht om de twijfelingen te weerhouden en bestrijden.

Verder wil ik er op wijzen dat het geloof niet buiten het gevoel omgaat, maar niet enkel bestaat uit het gevoel. Het valt me op dat het gevoel uw maatstaf is. Maar we worden opgeroepen om te gelóven wat de God Zegt in Zijn Woord. Daar dienen we de vinger bij te leggen: Heere, U bent toch een waarmaker van Uw Woord, beschaam mij dan niet. Jezus Zelf zegt: “Er staat geschreven!” Houd u daar aan vast. Al wat Hij ooit beloofd heeft zal bestaan. Niet het ongeloof, niet het gevoel, niet de afkeer. Dat fluistert de duivel ons in. Dan mag u bidden: Ga weg, Satan. De vinger bij het Woord leggen: Er staat geschreven...

Geloven is u verlaten op Gods Woord. In ons binnenste kan het stormen. Maar denk dan maar aan Petrus die riep: ”Heere, behoud mij.” En terstond was Jezus er. Hij zal ons nimmer om doen komen (Matth. 14:30). Heel wonderlijk, maar doe het maar. “Wie Hem aanroept in de nood, vindt Zijn gunst oneindig groot.”

Gods zegen toegewenst,
Ds. A. K. Wallet