Vrienden van de verloren zoon

Ik heb een vraag over de vrienden van de verloren zoon. Toen hij nog geld had, had hij veel vrienden. Wat zou er van die zogenaamde vrienden terecht zijn gekomen die de verloren zoon alleen maar nodig hadden om van te profiteren? Misschien een rare vraag, maar zouden die vrienden alleen wereldse mensen zijn geweest of ook godsdienstige?

In de eerste plaats is het belangrijk om te weten dat niet elk onderdeel van een gelijkenis uitleg vraagt. Het gaat bij een gelijkenis om de centrale boodschap. In de gelijkenis van de twee zonen gaat het om de verhouding tot de vader. Is dat een verhouding van genade en liefde of uit werken en verdienen? Er is licht van de Heilige Geest voor nodig om te ontdekken wat God tot mij wil zeggen in een gelijkenis en om te ontdekken wie ik ben voor Hem.

Wanneer de jongste zoon ver van huis is en los leeft van de vader, is hij verloren en dood. Hij is verloren en dood voor God. Dat betekent dat hij zijn eigen leven leeft. Dat is een heilloos leven. Daar kom je ook anderen tegen.

In de gelijkenis wordt door de oudste zoon het woord ‘hoeren’ gebruikt. Dat doet denken aan betaalde liefde. Dat is het bedrieglijke van het leven zonder Gods liefde. De liefde in het ‘verre land’ kost veel en levert niets op. Of het nu gaat om wereldse mensen of godsdienstige mensen maakt niet uit. Waar de liefde van God niet is, daar blijft de wereld over. Ook al ben je godsdienstig dan kun je net zo werelds leven als degenen die niet godsdienstig zijn. In 1 Johannes 2:16 staat: “Want al wat in de wereld is: de begeerte van het vlees, de begeerte van de ogen en de hoogmoed (!) van het leven is niet uit de Vader, maar is uit de wereld.”

Een punt van aandacht kan ook zijn dat de jongste zoon de mensen in het verre land meetrekt in zijn zondige leven. Dat is verschrikkelijk. Wanneer wij zondigen dan is dat schuld voor God, maar de schuld wordt groter wanneer wij onze naaste meenemen in het kwaad. We zijn juist geroepen om onze naaste te winnen voor de Heere en ze te leiden tot Christus.

Hartelijke groet,
Ds. A. L. van Zwet