Het leven van de eerste gemeente

In Handelingen 2:42-47 wordt geschreven over het leven van de eerste gemeente. Zij kwamen elke dag bij elkaar in de tempel, ze aten samen, etc. Wat ik me afvraag: hoe was hun 'gewone' leven? Verwaarloosden ze hun werk door elke dag in de tempel te zitten en zich volledig aan God en de gemeente te wijden?

Zonder twijfel zullen in Israël/Jeruzalem wonende Joden tot de eerste christengemeente hebben behoord die bezitters waren van landen en huizen (zie Hand. 4:34). Zij en ook anderen hebben natuurlijk hun dagelijkse arbeid moeten verrichten. Maar in Hand. 2:46 lezen we dat zij ook overdag eendrachtig volhardend in de tempel waren. Dat betekent dat zij niet in hun werkzaamheden al hun tijd stopten, maar gelegenheid zochten (hetzij ’s morgens vroeg, hetzij na een werkdag) om in Gods huis te zijn om elkaar te onderrichten in de leer der apostelen, samen brood te breken (avondmaal te vieren) en te bidden. Tevens waren er in Jeruzalem Joden en Jodengenoten (= proselieten: heidenen die zich tot het Jodendom bekeerd hadden) en ook godvrezenden (= heidenen die in het Jodendom geïnteresseerd waren (Hand.2:9-11) die veelal voor een bepaalde tijd van ‘verre’ naar de heilige stad waren gekomen. Voor hen was het mogelijk dat zij niet alleen op de sabbat, maar ook op andere dagen overdag (vs. 46) in de tempel kwamen, zich ‘vermaakten’ over de leer van de apostelen, samen aten en baden.

Laten we eruit leren om intensief gebruik te maken van de genademiddelen, ook door doordeweekse samenkomsten in door God verordende plaatsen te bezoeken naar de mate dat we daartoe gelegenheid en genegenheid hebben. Op biddagen, maar ook in kringwerk/Bijbelstudiegroepen, enz. Wij mogen elke dag het hemels manna inzamelen. Zo kunnen wij ook de onderlinge broederliefde onderhouden en mag er ‘geestelijk leven op niveau’ zijn.

Ds. C. den Boer