Bevrediging van elkaar niet in verkeringstijd

Welke argumenten (kunnen) worden gebruikt wanneer men de mening is toegedaan dat bevrediging van elkaar niet in de verkeringstijd thuishoort?

Bevrediging en bevrediging is twee. Als je verkering hebt en je knuffelt intens met je vriend(in), dan geeft dat bevrediging. En het gebeurt niet zelden dat wanneer een jongen met een meisje knuffelt, hij zo opgewonden raakt dat hij een zaadlozing krijgt, zonder dat men elkaar met de handen heeft bevredigd.

Als je elkaar zoent en aanraakt, dan spelen daar seksuele gevoelens een rol in. Men zegt wel eens: "Geen seks vóór het huwelijk". Op zich vind ik dat een verkeerde uitdrukking omdat seksuele gevoelens wel degelijk een rol spelen in de verkeringstijd. En dan hoeft het echt niet alleen bij een zoentje op zich te blijven. Bovendien zou de overgang naar gemeenschap zodra men getrouwd is, dan waarschijnlijk ook veel te groot zijn. Beter is het om te spreken van : "Geen seksuele omgang vóór of buiten het huwelijk. Seksuele omgang zelf hoort binnen het huwelijk thuis".

En ieder stel moet samen duidelijke grenzen afspreken tot hoever men gaat bij het beminnen van elkaar. Daar moet je samen over praten, anders ga je ongemerkt verder en verder. En die grenzen zullen voor het ene stel misschien wat anders liggen dan voor het andere stel. In ieder geval draagt ieder stel hier zelf verantwoordelijkheid voor.     

Alie Hoek-van Kooten