Goede daden van ongelovige mensen

Een mens is van nature een zelfbedoeler, zo leren wij. Met elke daad, elke gedachte bedoelt de mens zichzelf. Toch zijn er gevallen bekend waarbij mensen die niet een waar geloof hebben, tot ongelooflijke heldendaden in staat waren. Mensen die een brandend gebouw binnenstormen om een kind te redden met gevaar voor eigen leven. Soldaten die hun eigen leven in de waagschaal zetten om hun maten te redden. Ik zit hier wel eens mee. Wat zou het motief van een natuurlijk mens zijn om tot deze heldendaden te komen? Waar zit in deze daden nu de zelfbedoeling?

Beste vrager/ster,

Wat is het motief van ongelovige mensen om goede daden te doen. Dat is de vraag. Het antwoord is minder moeilijk dan het op het eerste gezicht lijkt. Tenminste, als we niet naar mensen blijven zien, maar (als gelovige) op de HEERE zien. Wanneer we dat echt willen doen moet Zijn Woord erbij open. Daarin lezen we onder andere, dat de HEERE een genadig God is. Wat betekent dat? Wanneer we daar onderzoek naar doen zien we, dat Zijn genade tweeërlei is. Namelijk algemene genade en bijzondere genade. God schenkt, zolang deze wereld bestaat, aan alle inwoners Zijn algemene genade. Als dat niet zo was, dan kon geen mens leven, laat staan van mooie dingen genieten. Daarom  kunnen, in zekere mate, ook ongelovigen dit.

Hieruit vloeit ook het antwoord op de vraag voort. Waaruit? Uit Gods (algemene) genade. God is er de oorzaak van, dat zelfs ongelovigen, soms meer nog dan gelovigen, hun leven in de waagschaal stellen voor hun naasten. Het verschil nu tussen algemene genade en bijzondere genade is, dat ongelovigen denken dat zij dit doen, terwijl de gelovige mens (die van zichzelf niet beter is dan de ongelovige) zijn/haar knieën buigt tot de HEERE om al zijn/haar kracht en hulp alleen van Hem te verwachten. Meer verschil is er niet tussen gelovigen en ongelovigen dan dat beiden leven door Gods genade. Meer verschil is er niet tussen hen, dan dat de gelovige dit erkent en belijdt en de ander niet. Catechismus zondag 10.

Ds. J. Bos