Ik wil graag een reactie geven op het antwoord van ds. M. Pronk van 18-10-2007 o...

Ik wil graag een reactie geven op het antwoord van ds. M. Pronk van 18-10-2007 over het dragen van een trouwring door dominees. Ik heb horen uitleggen van een dominee die geen trouwring draagt dat hij dat doet omdat hij een verbintenis heeft gesloten met de gemeente waar hij staat en dat al zijn beslissingen die hij moet nemen en taken die hij moet doen los staan van (de mening van) zijn vrouw.

Hartelijk dank voor je reactie. Je maakt ons daarin deelgenoot van een door jou gehoorde uitleg van het feit waarom sommige predikanten geen trouwring dragen. Mag ik kort reageren? Naar mijn gedachte wordt bij deze uitleg een ernstige denkfout gemaakt. Immers, wanneer we spreken over het ambt en het huwelijk, gaat het over twee verschillende begrippen die we niet mogen verwarren. Zelfs ruik ik bij deze uitleg iets van de roomse geur van het celibaat.

Het huwelijk verbindt twee mensen van verschillend geslacht aan elkaar. Zij beloven elkaar trouw en tot steun te zijn. Zij vormen een gezin. Wie een ambt bekleed is verbonden aan de Heere, de Koning der kerk in een bijzondere dienst, om werkzaam te zijn temidden van Zijn kerk met een bepaalde opdracht. Een gehuwde predikant treedt in zijn gemeente op als een getrouwd man. Dat mag iedereen zien aan zijn trouwring. Er is geen enkele reden aan te voeren om deze af te doen. Als predikant wordt hij geroepen trouw zijn werk te verrichten in gehoorzaamheid aan het Woord van God. We kunnen ons afvragen welke plaats zijn vrouw daarbij inneemt. Ik zou op twee zaken willen wijzen.

Om op vruchtbare wijze in zijn pastoraat te kunnen functioneren dient een predikant over twee eigenschappen te beschikken. Hij moet kunnen luisteren en kunnen zwijgen. Met dit zwijgen bedoel ik dat persoonlijke zaken die hem in het pastoraat verteld worden, veilig bij hem moeten zijn en uiteraard geheim blijven. Wanneer hij dit schendt en persoonlijke zaken die hem onder geheimhouding zijn toevertrouwd  toch aan derden doorgeeft, verliest hij zijn gezag als pastor en zullen mensen hem met hun problemen niet meer zo snel in vertrouwen nemen. Wat in het geheim aan hem op het pastorale vlak is toevertrouwd moet bij de pastor blijven. Zo hoort dat. Strikt vertrouwelijke zaken vertelt hij niet door, ook niet aan zijn echtgenote. Zij moet dat trouwens ook niet willen.

Maar er is een tweede zaak. Voor een predikant is het een buitengewoon belangrijke zaak welke vrouw hij heeft in de pastorie. Voor hem geldt het bijzonder wel dat zij is als een hulp tegenover hem. Zij kan met haar wijsheid, warmte, goed inschattingsvermogen en vrouwelijke intuïtie veel voor haar man in zijn ambtelijk werk betekenen en hem van advies dienen. Je doet de dingen, ook in de pastorie, toch samen, of niet? Het is wel belangrijk dat ook zij weet wat zwijgen is, anders kan ze veel stuk maken.

Ik blijf er bij dat ik niet inzie waarom een predikant geen trouwring zou dragen.

Ds. M. Pronk