Vrede van moslim/hindoe in religie

Kan een moslim/hindoe in zijn religie ook volledige vrede hebben zoals een christen dat heeft? Alleen in Christus is toch de vrede?

Bij deze vraag is het goed om te onderscheiden: aan de ene kant hoe een hindoe of moslim zijn eigen geloof ervaart en aan de anderen kant hoe christenen dat beoordelen. In de vele gesprekken die ik met hindoes en moslims heb gevoerd is mij gebleken dat zij rust en zekerheid vonden bij hun religie. Soms vonden zij het ook wel moeilijk om aan de plichten van het geloof te voldoen (en voelden daarom een soort onrust), maar zij waren diep overtuigd van de waarheid van het geloof zoals zij dat van jongsaf hadden meegekregen. Je kunt dat een ervaring van 'vrede' noemen binnen hun geloofsbeleving.
 
Als christenen zeggen wij: dat is niet de ware vrede. Misschien is hun gevoel en gedachte wel zo diep dat zij het zelf als volledig en waar bestempelen, maar zij kennen niet de vrede, die het geloof in Christus schenkt. Dat is juist. Maar bedenk: zij kunnen het niet vergelijken. De meeste Nederlandse christenen kunnen het ook moeilijk vergelijken, omdat zij in een christelijk gezin zijn groot geworden. Degenen die het verschil echt kennen zijn de christenen die zich vanuit de islam of het hindoeïsme hebben bekeerd. Zij geven zonder onderscheid aan dat de vrede van Christus de ware is. Dat inzicht kun je alleen krijgen door het wederbarende werk van Gods Heilige Geest.
 
Hartelijke groeten,
Ds A. S. van der Lugt