Mishandeling en seksueel misbruik in relatie

Ik heb in het verleden een relatie gehad die bestond uit mishandeling en seksueel misbruik. Jaren later ontmoette ik een andere jongen en gingen we daten. Toen hij hoorde van mijn verleden stelde hij voor om mij van me trauma af te helpen door intiem met me te zijn. Gelukkig hebben we geen seks gehad, maar ik loop er nog wel mee rond. Toen ik het aangaf bij hem dat ik dat eigenlijk al zag als een relatie, kreeg ik als antwoord dat als je bezig bent met elkaar en de seks klikt niet, dat je dan weer verder gaat naar de volgende en dat het normaal is om seks te hebben voor een relatie. Ik voel me schuldig en mijn gevoelens voor hem gaan niet over. Degene bij wie ik vroeger terecht kon was mijn vader, maar die is twee jaar geleden overleden. En ik heb elke dag dezelfde vraag: waarom heeft God dit laten gebeuren?

Wat heb je veel nare dingen meegemaakt! Als ik het goed lees stel je jezelf vragen naar twee kanten toe: naar jezelf en naar God. Ik probeer ze in die volgorde ook te beantwoorden.

Dat je je schuldig voelt is, lijkt me, niet nodig. Als slachtoffer hoef je je niet schuldig te voelen. Daders moeten zich schuldig voelen, slachtoffers niet. Hooguit ben je naar je vorige relatie toe te naïef geweest. Maar heel flink dat je stand hebt gehouden en geen seks (je bedoelt: geslachtsgemeenschap neem ik aan) hebt gehad met hem. Daarin ben je heel standvastig geweest!

Dat je gevoelens voor hem niet overgaan is vervelend. Gevoelens kun je niet dwingen. Je kunt wel proberen ze geen voeding te geven, dus geen contact met hem te hebben, geen foto’s, appjes te bekijken en te lezen van hem. En bidden dat God die gevoelens laat overgaan. Hij is geen geschikte jongen voor je! 

Schaam je overigens niet ervoor om, als je dat nog niet gedaan hebt, hulp te zoeken bij een christelijke hulpverlening. Je hebt zoveel meegemaakt dat het niet vreemd is als je daarvoor gespecialiseerde hulp nodig hebt. 

Dan je vraag naar God. Ik adviseerde je net om te bidden, maar dat heb je denk ik al vaker gedaan en toch is dit allemaal gebeurd. Dat kan ook ik niet verklaren voor je. Wel mag je vertrouwen dat God de God is Die -ondanks alle menselijke zonden van anderen en onszelf- het goede voor ons zoekt. Dat heeft Hij al beloofd in Zijn verbond en misschien ook wel aan jou verzegeld met de doop: “Ik ben jouw God, Ik ben gewillig je zalig te maken!” Zo is God. Dat te vertrouwen wordt enorm op  de proef gesteld bij je. Maar Hij wil en kan de genade geven om dat toch te (gaan/blijven) vertrouwen. Zodat je meer en meer je tot Hem richt om wijsheid, genade, hulp, troost en kracht. 

Zijn goedheid kunnen we niet (altijd) aflezen uit wat we meemaken, maar wel uit Zijn verbond en woorden. Door de oefening en beproeving heen mag je je te meer aan Zijn verbond en woorden vastklampen. Zoals de Kananase vrouw deed, die het gevoel kreeg dat Jezus haar niet wilde horen: Hij wees haar af, Hij gaf geen antwoord, haar dochter was bezeten van de duivel. Toch bleef ze aanhouden bij de Heere Jezus en hoorde uiteindelijk: “Groot is uw geloof.” Daarheen wil de Heere ook jou leiden. Zonder te begrijpen waarom het zo is gegaan.
 
Ik wens je sterkte en hoop op de Heere toe!

Ds. D. Breure