Twijfelen aan eigen geloofsmotieven

Ik worstel erg met de vraag of ik God wel oprecht zoek. Wanneer ik mijn Bijbel lees, bid of God dank, komt er vaak een gedachte in mij op: je doet dit alleen maar om een goede christen te zijn, niet omdat je God echt liefhebt. Zelfs wanneer ik bewust tijd voor God neem, twijfel ik aan mijn eigen motieven. Doe ik dit werkelijk uit liefde voor Hem, of probeer ik toch zelf iets bij God te verdienen? Ik weet dat ik niet door mijn eigen werken zalig kan worden, maar alleen uit genade, door het geloof in Jezus Christus. Toch blijf ik hierin vastlopen en vraag ik me af of mijn geloof wel echt is.

Soms denk ik dat het de duivel is die mij deze gedachten ingeeft om mij aan mijn geloof te laten twijfelen. Maar hoe weet ik of dat werkelijk zo is, of dat deze gedachten juist iets blootleggen over mijn eigen hart? Ik vind het moeilijk om te bepalen wanneer ik iets uit liefde voor God doe en wanneer ik het doe omdat ik vind dat het hoort. Ik wil niet zonder God leven. Ik kan me eigenlijk niet eens voorstellen dat ik niet zou geloven. Ik weet dat ik niet zonder Hem wil en kan en ik verlang ernaar om Hem oprecht lief te hebben en voor Hem te leven. Juist daarom vind ik het zo moeilijk dat ik steeds twijfel aan mijn eigen oprechtheid.

Soms lijkt het alsof ik zelfs bij het Bijbellezen en bidden niet meer gewoon met God bezig kan zijn, omdat ik steeds bezig ben met mezelf en mijn motieven. Hoe kan ik hier Bijbels mee omgaan? Hoe weet ik of ik God oprecht zoek en hoe leer ik om niet steeds naar mijn eigen hart te kijken, maar mijn vertrouwen werkelijk op Christus en Zijn genade te stellen? En hoe moet ik omgaan met de twijfel die ik ervaar: moet ik die zien als een waarschuwing over mijn eigen hart, of kan het ook een aanval zijn die mij juist bij God vandaan probeert te houden? Een vraag aan dominee Simons...

Lieve vriend(in), dank voor je uitgebreide mail. Ik val maar met de deur in huis. Je worstelt met de vraag of je God wel oprecht zoekt. Het bijbelse woord voor zoeken is geloof. Je bent aan het onderzoeken of je geloof wel voldoende is en wel echt is. Volgens mij beland je nu in een valkuil. Het geloof is een middel wat God aan ons geeft (Efeze 2:8). Een middel om het voorwerp van het geloof te omhelzen: Christus.

Pas op dat je het geloof niet gaat wegen; of je bekering wel echt is. Je zoekt naar kenmerken en je komt tot de conclusie: gewogen en te licht bevonden (Daniel 5:29). Een groot gevaar in het koninkrijk van God is dat je op grond van je kenmerken je oprechtheid wil toetsen. Ik vrees dat een slaaf je voorbijstreeft als het gaat om het verzamelen van kenmerken. Slaven zijn vaak getrouwer dan kinderen. Maar je wordt geen kind omdat je voldoende kenmerken hebt. Je wordt een kind en erfgenaam alleen door een waar geloof in Gods belofte (Johannes 1:12). Twijfel niet aan Gods belofte. Ga niet vanuit de Sinaï (de wet) jezelf beproeven. Je wordt dan gedreven door angst en twijfel.

Je schrijft dat je door genade het geheim hebt leren kennen, maar toch sta je niet in de vrijheid waarmee Christus je vrij gemaakt heeft (Galaten 5:1). Je doet net als de Galaten. Zij werden door de aanhangers van Jakobus geprest om bij het geloof ook nog kenmerken te voegen. Het geloof alleen was niet compleet. Je moest je eerst laten besnijden en dan geloven. Wanneer je aan die voorwaarde voldeed, dan was je behouden.

Wat zegt Paulus dan? Jullie dwingen de gelovigen om onder de wet te gaan (Galaten 5:3). Het is niet werken en geloof, maar het geloof alleen. Het is ook niet het geloof en kenmerken samen die je behouden. Nee, het is Christus alleen.

Lieve vriend(in). Paulus zou zeggen: ik heb je gebracht bij de berg Sion (Hebreeën 12:18). Maar jullie laten je terugbrengen naar de berg Sinaï. Ik had je gebracht bij de berg Sion, de berg van het bloed der verzoening. De berg van de vrijheid van de kinderen Gods (Hebreeën 12: 22).

Als laatste wil ik je meegeven dat we hier nog maar ten dele kennen en dat we hier nog maar een beginsel hebben van die nieuwe gehoorzaamheid. Zodat we nog veel te strijden hebben met de onvolkomenheden in ons vlees. Maar kom, leef niet uit het vlees, maar leef door de Geest die ons is gegeven (Romeinen 8:12). De Geest, vriend, zoekt het in Christus alleen.

Gods zegen en een vriendelijke groet van mij.

Ds. A. Simons,
Streefkerk