Vragenbeantwoording Questions & Answers 17 september 2026
Redactie Refoweb | Geen reacties | 19-10-2026| 12:23
Vraag
Tijdens de Q&A-avond in het Hoornbeeck op donderdag 17 september konden bezoekers vragen voorleggen aan het predikantenpanel. Helaas konden niet alle kwesties behandeld worden. Op Refoweb proberen we alsnog een antwoord te geven door te verwijzen naar artikelen uit ons archief en indien nodig voor te leggen aan onze medewerkers. Hieronder vind je de 29 vragen met daarbij citaten en links naar oudere artikelen. Mocht het desondanks nog niet helder zijn, mail dit even naar vragen@refoweb.nl.
- Ik heb geleerd om te bidden of de Heilige Geest je zonden wil laten voelen, zodat je daarna Christus nodig gaat hebben. Maar is er wel bijbelse grond voor dit gebed?
- Ik voel dat ik niet wil en weerstand heb bij het dienen van God. Hoe kan ik dan de keuze maken om wel voor Hem te leven? Zelfs als ik uitwendig alle zonden laat, blijft het gevoel van onwil, terwijl Hij alleen maar goed voor mij is…
- Is het Bijbels om de gehele gemeente als totaal aan te spreken met: "Gemeente van onze Heere Jezus Christus"?
- Als ik als kind van God mijn schuld aan God belijdt, maar niet (concreet) om vergeving vraag, mist er dan iets essentieels?
- Mag ik bidden voor en verlangen naar de wederkomst, terwijl de meeste mensen waarvan ik hou de Heere nog niet kennen?
- Hoe weet je of je écht bekeerd bent?
- Hoe kan ik meer over het geloof praten met mijn partner als we ons beide er niet vertrouwd mee voelen?
- Al jaren verlang ik ernaar om Jezus persoonlijk te kennen en te zien wie Hij is. Maar ik ben nog steeds blind. Wat betekent: wees sterk (in Ps 27:14) en hóe moet ik wachten?
- Mag ik terwijl er onzekerheid is over mijn persoonlijk heil, vertrouwen dat God tóch in alles voor mij zorgt, ook in diep of uitzichtloos lijden? Zijn kinderen werkt alles mee ten goede, maar over dat kindschap is nu juist die twijfel en dus ook over die medewerking ten goede.
- Hoe komt het dat ‘mijn’ geloof het ene moment heel sterk voelt en ik ervaar dichtbij God te zijn, terwijl ik op andere momenten juist twijfel, weinig voel en het geloof ver weg lijkt? Is het normaal dat het geloof zulke diepte- en hoogtepunten kent?
- Hoe kan ik als christenen vertrouwen op Gods voorzienigheid en tegelijkertijd eigen verantwoordelijkheid nemen in beslissingen over gezinsuitbreiding?
- Ik heb op een bepaald moment de zekerheid en helderheid wel gehad/ gevoeld/gemerkt/gelooft, maar ik ben het nu kwijt. Was het dan niet echt?
- Ik worstel met mijn levensvisie. Ik ben christelijk opgevoed, maar twijfel aan het bestaan van God. Ik ervaar weinig behoefte om te bidden en heb het gevoel dat ik het voor een ander doe of dat mijn geloof, of beleving, op angst is gebaseerd. Anderzijds blijft het geloof aan mij trekken. Tegelijkertijd kan ik dat ook weer psychologisch verklaren. Kunt u mij advies geven?
- Ik ken mensen die denken dat straks op de nieuwe aarde er bijvoorbeeld gewoon nog gegolfd en gespeeld wordt. Verandert hier dan niets aan, behalve dat het volledig tot Gods eer is?
- Ik sprak laatst iemand die van mening was dat een gedoopt kind van gelovige ouders automatisch zalig is. Hoe moet ik dit zien?
- J.C. Ryle zegt in zijn boekje heb je zekerheid dat het mogelijk is het geloof te bezitten, en de zekerheid te missen. Ik heb zelf nog geen zekerheid, maar wel een verlangen om Christus als mijn Zaligmaker te kennen. Ik merk dat ik zo ongeduldig kan zijn, omdat ik graag zekerheid wil. Ik las ook een preek van William Guthrie, waarin hij zei dat God ons steeds weer naar Hem doet verlangen. Doet God mij dan om die reden wachten op zekerheid, dat ik Hem steeds meer en meer ga verlangen?
- Wat moet ik doen als mijn geloof zwakker geworden is, God meer op afstand lijkt te staan en het wonder van genade mij niet meer zo diep verwondert als in het begin?
- Om dichter bij de Heere te leven, is Bijbellezen en bidden belangrijk. Hoe kun je zó lezen en mediteren, dat je echt meer kennis van Christus krijgt en dichter bij Hem leeft?
- Er is iets wat me al tijden enorm beheerst; de angst dat mijn kinderen niet gered zullen zijn en de eeuwige wanhoop zullen ondergaan. God kán dit voorkomen (menselijk geredeneerd) maar ik weet niet of Hij dat doet. Dit geeft angst, ook voor God en heeft invloed op mijn Godsbeeld. Hoe kan ik hiermee leven en er op een geestelijk gezonde manier mee om leren gaan?
- Ik worstel met een Godsbeeld waar ik maar niet uit kom. Het lukt me niet om positief te denken over het feit dat God alles voor Zíjn eer doet. Het voelt zo egoïstisch… en ik ben bang dat het ook écht zo is. Moet ik dit dan uiteindelijk gaan accepteren?
- Hoe kan ik ruimte krijgen om aan het avondmaal te gaan? Zijn er bepaalde dingen waar je moed uit kan halen?
- Hoe weet ik of ik ergens voor mag blijven bidden of moet accepteren dat het misschien niet God wil is? Kun ik ooit weten wat Gods bedoeling of uitkomst met een bepaalde situatie is, of vraagt God juist van mij dat ik Hem vertrouw zonder te weten hoe het afloopt?
- Ik smeek bij de Heere of hij mijn oren wil openen, omdat ik de preken vaak niet begrijp, maar ik blijf aanvechtingen krijgen. Ook tijdens mijn Bijbelstudie ben ik constant afgeleid. Mijn gedachten gaan alle kanten uit en dat maakt me verdrietig en bang. Hoe zal dit toch anders worden?
- Ik ben geleerd dat door nood, vragen, zoeken en bedelen God een antwoord uit Zijn woord wil schenken, zoals een belofte die in vervulling gaat. Maar nu hoorde ik dat de puriteinen zeggen dat je alle beloften in de Bijbel mag toe-eigenen. Kan ik mij dan zomaar een belofte toe-eigenen?
- Hoe kon de Heere Jezus in drie uur tijd een eeuwige hel voor ons wegnemen? Ik begrijp dit gewoon niet.
- Hoe moet ik aankijken tegen de Engelse Anglicaanse kerk?
- Hoe kan ik Gods leiding zien in een niet situatie die maar niet beter lijkt te worden. Elke keer als het wat beter lijkt te gaan, zakt het toch weer terug. Wat zijn Gods wegen hierin?
- Mijn Bijbellezen is al een behoorlijke periode vlakjes. De woorden treffen niet en openbaren mij niets meer. Hoe kan dit veranderen?
- Is het zondig om je ongelukkig te voelen?
Antwoord
Vraag 1: Ik heb geleerd om te bidden of de Heilige Geest je zonden wil laten voelen, zodat je daarna Christus nodig gaat hebben. Maar is er wel bijbelse grond voor dit gebed?
Antwoord:
"Zo mogen we om zondekennis vragen, namelijk:
1. Als we God de weg maar niet voorschrijven;
2. Als we maar niet denken daarmee aangenaam te zijn bij God;
3. Als we maar tegelijkertijd ijverig de middelen gebruiken;
4. Als we maar beseffen, dat we waarschijnlijk wel nooit zullen weten: ik heb nu waar berouw! Wat we nodig hebben, is: Christus door het geloof te omhelzen, hoe groot of hoe klein onze zondekennis ook is. Al hebben we niets dan een gans verloren adams-bestaan. Kom slechts tot de Hemelse Medicijnmeester! Aan de andere kan mogen we zeker wel om zondekennis vragen, als we het in de juiste gezindheid doen, namelijk om des te beter het werk van de Heere Jezus te kunnen waarderen."
(Uit: Om zondekennis vragen)
Lees ook: Geloven zonder voorwaarden uit vrije genade
Vraag 2: Ik voel dat ik niet wil en weerstand heb bij het dienen van God. Hoe kan ik dan de keuze maken om wel voor Hem te leven? Zelfs als ik uitwendig alle zonden laat, blijft het gevoel van onwil, terwijl Hij alleen maar goed voor mij is…
Antwoord:
"Dit alles is voor God geen probleem en vormt geen verhindering om zalig te worden. Sterker nog: het zijn eigenlijk je aanbevelingsbrieven want je zegt ermee dat je een verloren, goddeloos, onrein, vijandig mens bent. Christus is gekomen om het verlorene te zoeken. (...) Vervolgens is het van groot belang te beseffen dat zulke mensen tot Christus mogen komen. Dat geldt ook voor jou. Kom naar Hem toe met je zonde, schuld, onreinheid, vijandschap, strafwaardigheid en belijdt het allemaal maar aan de Heere."
(Uit: God voor onwillig mens)
Lees ook: Onwillig om te buigen voor Hem en Weerstand tegen God
Bekijk hier de vragen die bezoekers stelden o.a. naar aanleiding van de lezing die prof. dr. van den Belt hield over het thema 'Onmachtig óf onwillig?'
Vraag 3: Is het Bijbels om de gehele gemeente als totaal aan te spreken met: "Gemeente van onze Heere Jezus Christus"?
Antwoord:
"Als ik nauw luister naar hoe God Zijn volk Israël aanspreekt, dan hoor ik Hem spreken van “Zijn volk”. (...) Paulus schreef ook zo zijn brieven aan de gemeente van God in de verscheidene plaatsen. (...) Maar ook de kinderen en anderen die gedoopt werden als ouders, behoorden dan tot de gemeente Gods. (...) Het is helemaal correct om zo de gemeente aan te spreken. Het onderstreept wekelijks niet alleen het voorrecht, maar ook de hoge roeping om als gemeente Gods samen te komen. Natuurlijk mogen we daaruit niet de conclusie trekken, noch het door ons openbare gebed en prediking bevestigen, dat iedereen die bij de gemeente Gods behoort, ook daadwerkelijk een levend lidmaat is."
(Uit: Aangesproken als Gods gemeente)
Vraag 4: Als ik als kind van God mijn schuld aan God belijdt, maar niet (concreet) om vergeving vraag, mist er dan iets essentieels?
Antwoord:
"Vergeef ons onze schulden", staat er in het Onze Vader. Dat is dus van wezenlijk belang. Verder staat er in 1 Johannes 1 vers 9: "Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid." Beiden zijn dus van toepassing.
Lees ook: Wanneer worden mijn zonden nu precies vergeven? en Zonden belijden en vergeven
Vraag 5: Mag ik bidden voor en verlangen naar de wederkomst, terwijl de meeste mensen waarvan ik hou de Heere nog niet kennen?
Antwoord:
"We moeten de aardse liefde tot onze man en kinderen niet tegenover de liefde tot Zijn wederkomst zetten. Bewogen zijn met je omgeving, je familie, man en kinderen heeft een grote plaats in het leven van Gods kinderen. Maar de gemeente van de Heere kende ook een hogere liefde: “Want wij verwachten onze Zaligmaker uit de hemel die ons vernederd lichaam zal veranderen en gelijkvormig maken aan Zijn heerlijk lichaam” (Fil. 3:20)."
(Uit: Niet uitzien naar eeuwig leven vanwege familie)
Vraag 6: Hoe weet je of je écht bekeerd bent?
Antwoord:
"Het belangrijkste punt daarom waar ik je op wil wijzen is: Wie is Christus voor jou geworden? Bij alle verschil in staat en toestand die er zijn kan, maar voor de allerkleinste gelovige is Christus en Zijn offer onuitsprekelijk dierbaar. De kleinst gelovige acht Hem hoog, en wil door Hem alleen behouden worden. Ligt dat zo in je hart? Ben je er tevreden mee om door vrije genade alleen behouden te worden, zonder iets van jouw werken en jou “goedheid” en jouw “deugden”’? Zou je door een andere weg zalig willen worden, dan door Jezus alleen? Heb je alles buiten Hem leren zien als van nul en generlei waarde om daarmee voor God te bestaan? Hij is het fundament van de zaligheid. Heb je aan Hem genoeg, zonder eerst beter te willen zijn en zonder je eerst verder op te knappen, om zo voor God te bestaan? Dat is de zaak waar het om gaat. En ieder die op Hem zijn vertrouwen stelt, die mag verkondigd worden, overeenkomstig Gods eigen Woord, dat hij vergeving van zonde heeft! Wees niet gerust op de verandering in je leven op zichzelf. Dat kan weer overgaan. Daar kun je niet mee sterven. Maar het is nodig dat je hart op de Naam en op het werk van Christus leert vertrouwen. Zoek in Hem geborgen te zijn, door een waar geloof! En in Hem zal God je dan ook nabij zijn, en Zijn gunst en liefde betonen."
(Uit: Hoe weet ik nu of ik bekeerd ben?)
"Ben jij bekeerd, ben jij onbekeerd? Ik weet het niet. Wel weet ik dat je welkom bent bij Christus zoals je nú bent. En dat Hij ook jou niet zal uitwerpen als je komt (Joh. 6:37). En iedereen die gelooft, kijkt in verwondering en dankbaarheid op zijn of haar leven terug. En zegt: Christus heeft mij levendgemaakt, mij het geloof geven, mij bekeerd (Ef. 2:1-8). Dat is geen wetenschap vooraf, maar een ontdekking achteraf."
(Uit: Weten dat je bekeerd bent)
Lees ook de artikelen over Geloofszekerheid en Bekering.
Vraag 7: Hoe kan ik meer over het geloof praten met mijn partner als we ons beide er niet vertrouwd mee voelen?
Antwoord:
"Hoe lees je de Bijbel zó dat je er een gesprek over kunt beginnen? Daar heb je vaak wel een hulpmiddel bij nodig. Wil je samen bijbelstudie doen, dan kun je elkaar een vraag stellen als: wat spreekt jou in dit gedeelte aan? Of: wat vind je moeilijk? Die twee vragen kunnen al heel wat gespreksstof opleveren. Uiteraard moet je dan wel allebei een Bijbel voor je hebben.
Een andere mogelijheid is om goed materiaal te gebruiken, een eenvoudig boekje dat bijbelgedeelten bespreekt en gespreksvragen aandraagt. Het is de vraag of dat iedere keer lukt. Je zou dat één keer per week kunnen doen, en andere keren op de manier zoals ik dat hierboven beschreven heb."
(Uit: Opener over geloof praten)
Lees ook: Vrouw vindt het moeilijk over geloof te praten en Praten over het geloof
Bekijk hier de vragen die bezoekers stelden o.a. naar aanleiding van de lezing die prof. dr. mr. Zondag hield over het thema 'Lijden, een hoger doel?'
Vraag 8: Al jaren verlang ik ernaar om Jezus persoonlijk te kennen en te zien wie Hij is. Maar ik ben nog steeds blind. Wat betekent: wees sterk (in Psalm 27:14) en hóe moet ik wachten?
Antwoord:
"Wachten is een bijbels woord. God kent Zijn eigen tijd waarin Hij vrede en blijdschap en troost schenkt. Hij wil verwachten worden. Maar het echte (ver)wachten is een ‘werkzaam wachten’. Je ziet dat o.a. in Psalm 27: Gaan in de heilige gebouwen en daar (in de offers enzovoorts.) de lieflijkheid des Heeren zien; Zijn aangezicht zoeken; Hem zingen, enzovoorts."
(Uit: Zelf mijn zaligheid verdienen)
"Wachten op de Heere en Zijn heil, is inderdaad wachten op het heil dat God heeft beloofd. In het wachten ziet de zondaar op Gods belofte en wacht op de vervulling daarvan. Inderdaad mag je niet op je wachten, hongeren, dorsten enz. steunen. Je moet op de belofte steunen en werkzaam zijn met wat God heeft beloofd."
(Uit: Gelovig of niet)
Lees ook: Hoe moet ik geloven?
Vraag 9: Mag ik terwijl er onzekerheid is over mijn persoonlijk heil, vertrouwen dat God tóch in alles voor mij zorgt, ook in diep of uitzichtloos lijden? Zijn kinderen werkt alles mee ten goede, maar over dat kindschap is nu juist die twijfel en dus ook over die medewerking ten goede.
Antwoord:
Een soortgelijke vraag werd ook tijdens de lezing behandeld:
"Juist de kleinen in de genade zou ik willen aanmoedigen om het Onze Vader te bidden. Niet alleen maar letterlijk, het is door Jezus vooral bedoeld als een gebed, dat model is voor onze manier van bidden. Jezus zei niet: gij dan bidt dit, maar: bidt zo = op deze manier, in deze zin. En dan volgt de aanspraak: Onze Vader die in de hemelen zijt. Christus leert ons goed en groot van God te denken en wil ons doordringen van eerbied en vertrouwen. Je mag bidden om Zijn verheerlijking (Uw naam, koninkrijk en wil) en voor onze verzorging, vergeving en verlossing, uitlopend op de lofprijzing van de heerlijke God (Want van U is het Koninkrijk, etc).
Kortom: ik zeg het dit keer met de ouderwetse, maar kernachtige woorden van de oudvader Bernardus Smijtegeld in zijn boek “De Maandagse Catechisatiën”: a. Vraag: mag nu dat gebed (des Heeren) wel van den zwakgelovige gebeden worden? Antwoord: Ja, de allerdonkerste en bestredenste mag het wel bidden al leeft hij in nog zulk een sterke verlating.
Hij vervolgt:
b. Vraag: Op wat grond zegt een onbekeerd zondaar: Vader? Antwoord: Ten eerste: uit kracht van schepping, dat Hij hem het leven gegeven heeft: Mal. 2:10: hebben wij niet allen één Vader en heeft ons niet één God geschapen? Ten tweede: uit kracht van onderhouding en algemene voorzienigheid Gods, de tedere zorg van God over hem: Zijn portie overtreft menigmaal dat van een kind van God. Zo deelt de Heere hem mede uit Zijn milde Hand. Ten derde: doch onbekeerd zondaar, gij hebt daar niet genoeg aan maar dat moet u doen zien naar het geluk van Gods kinderen. Sta naar wat anders, dat God uw Schepper is, daar hebt ge niets aan. Hij is het ook van de duivelen en verdoemden die reeds in de hel zijn. Wat hebt ge daar aan? Maar zeg dan: hebt ge maar die ene natuurlijke zegen? Zegen Gij mij ook, mijn Vader, zegen gij ook mij met dat geluk dat ik U ook in Christus door de Geest uit kracht van herschepping Vader mag noemen."
(Uit: Hardop bidden)
Vraag 10: Hoe komt het dat ‘mijn’ geloof het ene moment heel sterk voelt en ik ervaar dichtbij God te zijn, terwijl ik op andere momenten juist twijfel, weinig voel en het geloof ver weg lijkt? Is het normaal dat het geloof zulke diepte- en hoogtepunten kent?
Antwoord:
"Ik ga je een voorbeeld geven, zodat je zelf de conclusie kunt trekken. Ik ben getrouwd. Soms voel ik enorm veel liefde voor mijn vrouw. Dan ben ik zo blij dat ze mijn vrouw is! Soms ook helemaal niet. Dan voel ik niets voor haar. Geen bijzondere liefde, geen opgetogenheid over het feit dat ze mijn vrouw is. En vaak zit het er ergens tussenin... Begrijp je me? Mijn punt: in een levende relatie is er sprake van ups en downs. Dat is in geestelijk opzicht ook het geval."
(Uit: Ups en downs in geloof)
Lees ook: de artikelen over Geloof en gevoel.
Vraag 11: Hoe kan ik als christenen vertrouwen op Gods voorzienigheid en tegelijkertijd eigen verantwoordelijkheid nemen in beslissingen over gezinsuitbreiding?
Antwoord: Je vraag is er een die vele anderen ook hebben. De antwoorden hebben we op een rij gezet in de artikelen over Gezinsvorming.
Vraag 12: Ik heb op een bepaald moment de zekerheid en helderheid wel gehad/ gevoeld/gemerkt/geloofd, maar ik ben het nu kwijt. Was het dan niet echt?
Antwoord:
"De aard van het geloof is om van zichzelf af te zien en alleen te letten op wat God gedaan heeft in Christus Jezus en wat Hij vandaag nog voor jou doen wil. Het geloof is eenvoudigweg: je hoeft je alleen maar in Gods armen te laten vallen. Blijf niet op jezelf staren of je wel echt geloof hebt of dat er vooral ongeloof in je hart leeft. Zie alleen op Jezus en kom tot Hem mét al je ongeloof en je harde hart, maar ook met datgene waarvan je denkt dat het geloof is maar misschien niet is. Leg jezelf in Christus’ doorboorde handen mét je verbittering, je worstelingen en al je zonden. Het geloof is slechts de lege hand van de bedelaar die wordt opgehouden om hem door God Zelf te laten vullen. Het geloof is leeg in zichzelf, heeft niets van zichzelf en verwacht alles van God alleen."
(Uit: Vertrouwen op je geloof)
Lees nog veel meer soortgelijke vragen over Geloofsstrijd en Geloofszekerheid.
Bekijk hier de lezing die prof. dr. van den Belt hield over het thema 'Onmachtig of onwillig'
Vraag 13: Ik worstel met mijn levensvisie. Ik ben christelijk opgevoed, maar twijfel aan het bestaan van God. Ik ervaar weinig behoefte om te bidden en heb het gevoel dat ik het voor een ander doe of dat mijn geloof, of beleving, op angst is gebaseerd. Anderzijds blijft het geloof aan mij trekken. Tegelijkertijd kan ik dat ook weer psychologisch verklaren. Kunt u mij advies geven?
Antwoord:
"Zie op Jezus, Hij is opgestaan om in jouw en mijn leven onze oude gevoelens van vijandschap en ongeloof (die helaas heel vaak terug kunnen komen) weg te nemen en te veranderen in een diepe liefde voor God en voor de mensen om ons heen.
Zie op Jezus, let niet op je eigen ongeloof, inzichten en redeneringen. Het is allemaal zo waardeloos en relatief. Vandaag bedenken we dit, morgen horen we dat en overmorgen zijn we alles weer vergeten. "
(Uit: Geloofscrisis)
Lees ook: Twijfelen aan God en de artikelen over geloofstwijfel.
Vraag 14: Ik ken mensen die denken dat straks op de nieuwe aarde er bijvoorbeeld gewoon nog gegolfd en gespeeld wordt. Verandert hier dan niets aan, behalve dat het volledig tot Gods eer is?
Antwoord:
"Als de Heere Jezus terugkomt, worden ziel en lichaam verenigd, om als een compleet nieuw mens een plaats te krijgen op de nieuwe aarde. En dat is inderdaad een concrete áárde: met bloemen en dieren, enzovoort. (...) Maar leven op de nieuwe aarde is niet een ‘zalig nietsdoen’. Dat is een karikatuur die helaas nogal eens geschetst wordt. Gods kinderen zullen met Christus als koningen regeren over de aarde en tegelijk priesterlijk bezig zijn."
(Uit: Werken op de nieuwe aarde)
"Wordt er in de nieuwe hemel op aarde altijd gezongen, gefeest, gewandeld tussen allerlei soorten edelgesteente, wordt er -met vreugde- gewerkt? Elk idee, elk beeld, elke verwachting is te klein en te aards, te menselijk. Ook het begrip eeuwigheid is onvoorstelbaar."
(Uit: Fantastische toekomst)
Lees ook: de artikelen over de nieuwe hemel en aarde.
Vraag 15: Ik sprak laatst iemand die van mening was dat een gedoopt kind van gelovige ouders automatisch zalig is. Hoe moet ik dit zien?
Antwoord:
De vraag is wat hij/zij daar precies mee bedoelde. We geloven inderdaad dat jonggestorven kinderen van gelovige ouders zalig zijn. Diegene kan ook bedoelen dat er bij een gedoopt kind sprake is van veronderstelde wedergeboorte. Over de staat van een gedoopt kind zijn veel verschillende visies. Je kunt ze vinden in de artikelen over de kinderdoop.
Vraag 16: J.C. Ryle zegt in zijn boekje heb je zekerheid dat het mogelijk is het geloof te bezitten, en de zekerheid te missen. Ik heb zelf nog geen zekerheid, maar wel een verlangen om Christus als mijn Zaligmaker te kennen. Ik merk dat ik zo ongeduldig kan zijn, omdat ik graag zekerheid wil. Ik las ook een preek van William Guthrie, waarin hij zei dat God ons steeds weer naar Hem doet verlangen. Doet God mij dan om die reden wachten op zekerheid, dat ik Hem steeds meer en meer ga verlangen?
Antwoord:
"J. C. Ryle: “De gelovende ziel moet weten wat het is om eenvoudig te geloven en door het geloof gerechtvaardigd te worden, voordat hij kan verwachten zich verzekerd te voelen.” Naast het ontbreken van een goed zicht op de rechtvaardiging, noemt Ryle in zijn prachtige verhandeling over zekerheid (in: “Heiligmaking”) nog twee redenen waarom de zekerheid kan ontbreken: traagheid en een inconsequente levenswandel. Je moet je ‘benaarstigen’, dat wil zeggen beijveren, om je roeping en verkiezing vast te maken, schrijft Petrus in 2 Petrus 1:10.
(...)
De conclusie van Ryle: “Degene die het dichtst met God in Christus wandelt, zal over het algemeen in de grootste vrede bewaard worden. De gelovige die de Heere het meest ten volle navolgt en naar de hoogste mate van heiligheid streeft, zal gewoonlijk de meest verzekerde hoop genieten en het helderst overtuigd zijn van zijn eigen zaligheid.” "
(Uit: Christen zijn met zekerheid)

Vraag 17: Wat moet ik doen als mijn geloof zwakker geworden is, God meer op afstand lijkt te staan en het wonder van genade mij niet meer zo diep verwondert als in het begin?
Antwoord:
"De eerste, fundamentele zekerheid van het geloof ligt in de Heere Jezus Christus Zelf. Zelfs al zou het vroeger niet waar zijn geweest en ik geloof vandaag voor het eerst, dan ben ik vanaf nu een kind van God. Niet het verleden, maar het heden mag de doorslag geven over de vraag of ik een kind van God ben. Wanneer je vroeger oprecht hebt geloofd en wanneer je ook vandaag (opnieuw) je vertrouwen stelt op Hem, kan de herinnering aan vroeger dit vertrouwen verstérken. Maar het mag nooit het directe geloofsvertrouwen vervángen.
(...)In het gewone leven gaat verliefdheid over in liefde. Niet verliefdheid maar liefde is de graadmeter voor een goede voortgaande relatie. Zo is het als het ware geestelijk ook."
(Uit: Eerste liefde weg)
Lees ook de antwoorden over Geloof en gevoel.
Vraag 18: Om dichter bij de Heere te leven, is Bijbellezen en bidden belangrijk. Hoe kun je zó lezen en mediteren, dat je echt meer kennis van Christus krijgt en dichter bij Hem leeft?
Antwoord:
"Als je stille tijd houdt, laat het gelezen gedeelte eens op je inwerken en vraag je af: wat heeft de Heere in dit gedeelte van Zijn Woord tot jou te zeggen. Doe het biddend. Je kunt dat ook heel goed doen aan de hand van een dagboekje. Of neem er de kanttekeningen op de Statenvertaling bij, die bij elke tekst een verklaring geven. Als je dat regelmatig doet, dan gaat het gedeelte voor je leven. Je kunt ook verklaringen van een bijbelboek erbij nemen. Er zijn tegenwoordig bijbelstudies over Bijbelboeken en onder elk hoofdstukje staan vragen. Vaak staan er dan verwijzingen naar andere teksten. Zoek de teksten op en lees ze. Het is prachtig om de verbanden in de Schrift te zien lopen.
Wees stil voor God. Overdenk je leven. Onderzoek je voor Gods aangezicht. In het avondmaalsformulier staat: "een iegelijk bedenke zijn zonde en vervloeking, opdat hij zichzelf mishage en zich voor God verootmoedige". In de stille tijd hebben we ons ook voor Gods aangezicht te onderzoeken. Laat het leven van die dag aan je voorbijgaan en moet je dan niet beschaamd het hoofd buigen vanwege onze zonden? Maar stel je in je overdenkingen ook het werk van de Heere Jezus voor de aandacht. Zien op Jezus. De Heere Jezus in Zijn vernedering en in Zijn verhoging en bedenk dat Hij dit alles volbracht heeft om jouw/mijn zonden te verzoenen. Ook daarin geeft het zelfonderzoek zoals in het avondmaalformulier genoemd wordt aanwijzingen: "een iegelijk onderzoeke zijn hart, of hij ook deze gewisse belofte van God gelooft, dat hem al zijn zonden alleen om het lijden en sterven van Jezus Christus, vergeven zijn.” Stel je dan ook voor Gods aangezicht en vraag: "Heere, wat wil gij dat ik doen zal". Stille tijd beperkt zich dan ook niet tot een moment op de dag, maar om ook voor de Heere te leven. Leef dan ook overeenkomstig de wil van de Heere.
Vergeet daarbij het gebed niet. Laat je gebed niet zijn een opzeggen van geijkte woorden, maar praat (spreek) met de Heere. Als je gebeden hebt sta dan niet dadelijk op, maar de Heere spreekt tot elk die voor Hem leeft. We bidden wel, maar we verwachten eigenlijk geen antwoord van God. Daarom horen gebed en bijbellezen bij elkaar. De Heere antwoordt door Zijn Woord. Zo dient het Woord ons uit te drijven tot het gebed en het gebed zoekt het antwoord in het Woord. Niet dat het altijd zo duidelijk is, maar zoek de wil van de Heere te verstaan."
(Uit: Stille tijd houden en invulling geven)
Lees ook: Mediteren en Stille tijd vorm geven)
Vraag 19: Er is iets wat me al tijden enorm beheerst; de angst dat mijn kinderen niet gered zullen zijn en de eeuwige wanhoop zullen ondergaan. God kán dit voorkomen (menselijk geredeneerd) maar ik weet niet of Hij dat doet. Dit geeft angst, ook voor God en heeft invloed op mijn Godsbeeld. Hoe kan ik hiermee leven en er op een geestelijk gezonde manier mee om leren gaan?
Antwoord:
"In mijn jeugd zei een predikant vanaf de preekstoel: Ik zou geen moed hebben om kinderen groot te brengen, als ik niet wist dat er een verbond van God bestond. Is het niet belangrijk om zo ook aan het verbond van God te denken? Daarin is zoveel te vinden. Immers, God sluit een verbond met ons en onze kinderen. Daarin zegt Hij alles toe wat nodig is voor de tijd en de eeuwigheid. Is dat niet een wonder? Want als een kind geboren wordt, heeft het zoveel van ons als ouders. Het heeft dezelfde zondige natuur. Toch komt de Heere God met Zijn beloften tot dit kind. God de Vader belooft onze God en Vader te zijn God de Zoon belooft ons te wassen in Zijn bloed God de Heilige Geest belooft, dat Hij ons wil heiligen en ons toe wil eigenen wat we in Christus hebben...
De vraag is: hebben we zelf al antwoord gegeven aan de Heere? Hebben we deze Verbondsgod leren kennen? Juist dan zullen we ook verwachting krijgen van Hem, ook voor ons nageslacht. De zekerheid dat onze kinderen tot bekering zullen komen, zal de Heere ons hier en nu niet geven. Maar Hij geeft wel Zijn verbond, om daarop terug te vallen. En daarover te spreken met onze kinderen. En laten we steeds weer de Heere bidden om Zijn Heilige Geest.. Juist het leven bij de rijkdommen van het verbond geeft een afhankelijk leven. En met name dáár gaat een getuigenis van uit. Gods zegen bij de opvoeding van uw kinderen!"
(Uit: Geen kinderen meer uit angst voor verlorenheid)
"Bekijk het krijgen van kinderen van Gods kant! Door u kinderen te geven wil God Zijn Kerk bouwen. God bouwt Zijn Kerk door aan echtparen kinderen te schenken. Omdat God uit kinderen Zijn Kerk aan het bouwen is, daarom zijn kinderen een zegen! Het is een zegen, omdat God u als ouders inschakelt om via u Zijn Kerk te bouwen. U bent dus niet verantwoordelijk dat God de Kerk kan bouwen: u bent als ouders het middel, waardoor God Zijn Kerk bouwt. De Kerk is Gods zaak: Hij bouwt Zijn Kerk. Als uw kinderen gedoopt zijn, zijn uw kinderen ten diepste Gods zaak.
Natuurlijk rijst hier de moeilijkheid van het boze hart van uw kinderen en de boze tijd waarin zij door u opgevoed moeten worden. Onze tijd en ons onvermogen staan zo haaks op de grote woorden die het doopformulier spreken. Maar de opstellers van het huwelijksformulier belijden dat God aan de getrouwden Zijn bijstand wil verlenen. Dat is troost en geeft rust. Dat maakt de verantwoordelijkheid om uw kinderen groot te brengen geen zaak van krampachtig bezig zijn, maar een zaak van vertrouwen. God wil u gebruiken als middel om u kinderen zalig te maken. Hij vraagt van u om ijverig te zijn in het bidden voor uw kinderen, om ijverig te zijn in de beoefening van de godsvrucht als voorbeeld voor uw kinderen, om ijverig te zijn in het onderwijs van uw kinderen in de leer van de Bijbel. Maakt u ze dan zalig of maakt dat ze zalig? Nee. Behoedt hen dat om later de wereld in te gaan? Nee. Maar ze zijn gedoopt en dat geeft een oneindige kracht in het gebed."
(Uit: Kinderen een zegen)
Vraag 20: Ik worstel met een Godsbeeld waar ik maar niet uit kom. Het lukt me niet om positief te denken over het feit dat God alles voor Zíjn eer doet. Het voelt zo egoïstisch… en ik ben bang dat het ook écht zo is. Moet ik dit dan uiteindelijk gaan accepteren?
Antwoord:
"Eer is niet per se negatief. Wij mensen vinden erkenning belangrijk (en dat kan zich op een zondige manier manifesteren), God vindt erkenning ook belangrijk. En dan zit daar geen vleugje zonde in! Hij wil erkend worden, gewaardeerd worden, geëerd worden, geliefd worden, geloofd worden door álle mensen, ja, door heel Zijn scheppingswerk. Misschien roept dit dan wel weer dat negatieve op. Alles voor Zichzelf! Waarom moet het altijd om Hem gaan? Uiteindelijk is het antwoord: omdat God God is. Want het kan ziekelijk zijn hoe mensen naar eer snakken en als ze het niet krijgen instorten. Het kan tragisch zijn hoe mensen geëerd worden en in de lift gezet. Maar bij God is het nooit te veel. Hij komt altijd tekort. Wat zou Hij voor God zijn als Hij Zichzelf niet zag als Degene Die alle eer waard is? “Zijn Naam moet eeuwig’ eer ontvangen” (Psalm 72:11 berijmd)!"
(Uit: Negatieve gedachten bij eer van God)

Vraag 21: Hoe kan ik ruimte krijgen om aan het avondmaal te gaan? Zijn er bepaalde dingen waar je moed uit kan halen?
Antwoord:
In het Avondmaalsformulier staat het zo troostrijk:
”Maar dit wordt ons, zeer geliefde broeders en zusters in den Heere, niet voorgehouden, om de verslagen harten der gelovigen kleinmoedig te maken, alsof niemand tot het Heilig Avondmaal des Heeren gaan mocht, dan die zonder enige zonde ware. Want wij komen niet tot dit Avondmaal, om daarmede te betuigen, dat wij in onszelf volkomen en rechtvaardig zijn; maar integendeel, aangezien wij ons leven buiten ons zelf in Jezus Christus zoeken, zo bekennen wij daarmede, dat wij midden in den dood liggen. Daarom, al is het, dat wij nog vele gebreken en ellendigheid in ons bevinden, als namelijk: dat wij geen volkomen geloof hebben, dat wij ons ook met zulken ijver om God te dienen niet begeven, als wij schuldig zijn; maar dagelijks met de zwakheid van ons geloof, en de boze lusten van ons vlees te strijden hebben; nochtans, desniettegenstaande, overmits ons (door de genade des Heiligen Geestes) zulke gebreken van harte leed zijn, en wij begeren tegen ons ongeloof te strijden, en naar alle geboden Gods te leven; zo zullen wij gewis en zeker zijn, dat geen zonde, noch zwakheid die nog (tegen onzen wil) in ons overgebleven is, ons kan hinderen, dat ons God niet in genade zou aannemen, en alzo dezer hemelse spijze en drank waardig en deelachtig maken.”
"Om gezegend Avondmaal te kunnen vieren gaat het om drie vragen: Ben ik een zondaar voor God? Heb ik verlossing nodig? Wil ik als een verloste leven?"
(Uit: Wanneer kan iemand aan het Heilig Avondmaal aangaan?)
Lees ook de artikelen over het Heilig Avondmaal.
Vraag 22: Hoe weet ik of ik ergens voor mag blijven bidden of moet accepteren dat het misschien niet God wil is? Kun ik ooit weten wat Gods bedoeling of uitkomst met een bepaalde situatie is, of vraagt God juist van mij dat ik Hem vertrouw zonder te weten hoe het afloopt?
Antwoord:
"God geeft je geen briefje met daarop in detail zijn plan en wat jij moet doen. Maar wel laat Hij jou volledig zelf mens zijn, met een eigen verantwoordelijkheid. En dat is niet niks! Want vergeet niet, dat verantwoordelijkheid betekent dat ik leer antwoorden op Gods beloften en geboden, en leer be-antwoorden aan zijn plan en wil met alle mensen, leer leven naar het beeld van Christus. Dat ik het dus ook in geloof aandurf om als zelfstandige gelovige mens mijn eigen keuzes te maken in het licht van Gods Woord en evangelie. Hij heeft de mens ‘bijna Goddelijk’ gemaakt (Psalm 8)! Wij zijn geen kinderen meer, die in alles leunen op volwassenen die verantwoordelijk voor hen zijn, wij zijn mondige mensen als we in Christus zijn en dus zelf verantwoordelijk. Dat kun je lastig of vaag vinden, maar is het niet juist prachtig en groots? Dat God je zo wil leren zelf te leven? Tot zijn eer!"
(Uit: Duidelijk plan van God voor mij)
Nog veel meer vragen en antwoorden hierover vind je bij de thema's Gods leiding en Gods wil.
Vraag 23: Ik smeek bij de Heere of hij mijn oren wil openen, omdat ik de preken vaak niet begrijp, maar ik blijf aanvechtingen krijgen. Ook tijdens mijn Bijbelstudie ben ik constant afgeleid. Mijn gedachten gaan alle kanten uit en dat maakt me verdrietig en bang. Hoe zal dit toch anders worden?
Antwoord:
Over het niet begrijpen van de preek:
"Misschien zou het geen slecht idee zijn als u pen papier mee neemt naar de kerk. En u dan het Bijbelgedeelte waaruit gepreek wordt, en de eventuele punten van de preek, even opschrijft. En dan de Bijbel na afloop nog eens na leest. Want dan weet u ten minste waar het ook alweer over ging. Er zijn veel meer mensen die dat doen."
(Uit: Preek niet kunnen navertellen)
"De vrucht op de prediking is toch het werk van de Heilige Geest?! Zeker. En toch is het verwerken van de gehoorde preken niet onbelangrijk, maar héél belangrijk zelfs. Als ik ‘s middags elders preek, vraag ik graag aan iemand in de hal: waar ging de preek vanmorgen over? Opvallend vaak moet diep in het geheugen gezocht worden, en soms is navraag nodig om het weer te weten. Hoe kan dat als de preek van ‘s morgens ‘verwerkt’ is?"
(Uit: Preken moet je niet slikken, maar verwerken)
Over het afdwalen van gedachten:
"Naast het gebed dat ik eerder al noemde zou het helpend kunnen zijn als je dagelijks op een vaste tijd stille tijd houdt, juist stil ook door je echt van alles af te zonderen dat je zo kan afleiden, lees kleine stukjes vanuit het Woord en overdenk ze. Hier zou je bijvoorbeeld een dagboek voor jongeren bij kunnen gebruiken; in een christelijke boekhandel zou je je ook eens kunnen oriënteren op wat jou aanspreekt met betrekking tot een onderwerp of een bepaald bijbel(studie)boek. Met uitleg erbij kan het vaak eenvoudiger zijn om je concentratie vast te houden. Misschien is het in jouw gemeente ook mogelijk om je aan te sluiten bij een bijbelstudiegroep om met elkaar het Woord te onderzoeken".
(Uit: Meer tijd aan God besteden)
"Zet bij het houden van stille tijd alle mogelijke stoorzenders uit: de deur van de (binnen)kamer gaat dicht, de mobiele telefoon en de PC staan uit, enz. Komen er tijdens de stille tijd gedachten op aan dingen die u nog moet doen voor uw werk of iets dergelijks; schrijf ze dan direct op zodat u die gedachten daarna 'kwijt' bent. Op deze manier kunnen we proberen er alles aan te doen om onze aandacht te richten op Gods Woord en het gebed, in het concrete gebed om ook gericht te mogen zijn op de HEERE en Zijn Woord."
(Uit: Stille tijd vorm geven)
Lees ook: SOLVAT-methode voor hulp bij Bijbellezen
Vraag 24: Ik ben geleerd dat door nood, vragen, zoeken en bedelen God een antwoord uit Zijn woord wil schenken, zoals een belofte die in vervulling gaat. Maar nu hoorde ik dat de puriteinen zeggen dat je alle beloften in de Bijbel mag toe-eigenen. Kan ik mij dan zomaar een belofte toe-eigenen?
Antwoord:
"Overal in het Nieuwe Testament ziet dat de apostelen vrijmoedig allerlei teksten uit het Oude Testament citeren en die toepassen op hun eigen hoorders of lezers"
(Uit: Belofte uit Bijbel toepassen op jezelf)
"Vanuit die Evangelieverkondiging heeft iedere hoorder het recht van toegang tot Gods beloften, zoals puriteinen schrijven. Dit recht van toegang is om het Evangelie, waarin alle beloften in Christus worden aangeboden, te geloven en aan te nemen. En alleen diegene die deze aanbieding, door Gods genade en de werking van Zijn Geest, met een gelovig hart aanneemt, ontvangt Christus met al Zijn weldaden en voor diegene zijn al Gods beloften dan absoluut verzegeld."
(Uit: Gods verbond, kinderdoop en beloften)
Lees ook de vragen en antwoorden over beloft(en)
Vraag 25: Hoe kon de Heere Jezus in drie uur tijd een eeuwige hel voor ons wegnemen? Ik begrijp dit gewoon niet.
Antwoord:
"Hoewel de rechtvaardigheid van Gods oordeel niet afhangt van de vraag of het eeuwig oordeel van de zondaar opweegt tegen het lijden van Christus, wil ik over dat lijden van Christus ook nog iets zeggen. Het lijden van Christus is ‘maar’ dertig jaar geweest. Je zou dit nog verder kunnen inperken. De periode tussen Zijn gevangenneming en het uur van Zijn sterven betreft slechts één etmaal. De duisternis aan het kruis duurde slechts drie uur. Maar daarin vangen we het wezen van het lijden van Christus niet. Aan het kruis werd de toorn van God de Vader in al haar hevigheid op Christus uitgestort. Zó heftig is dit lijden aan lichaam en ziel geweest dat Christus het alleen vanwege Zijn Goddelijke natuur heeft kunnen dragen. Hoe intens dit lijden is geweest zie ik aan de buitenkant niet. Dit is door jou en mij niet in te denken. Hier staan wij als mensen ‘van verre’. Maar de heftigheid hiervan zoals de Bijbel dat op verschillende plaatsen beschrijft doet mij zeggen: áls de rechtvaardigheid van Gods oordeel af zou moeten hangen van de ernst van het lijden van Christus, dan zou die rechtvaardigheid hier alleen maar dieper bevestigd worden."
(Uit: Eeuwige verdoemenis (on)rechtvaardig)
"Door de Goddelijke natuur -zo lezen we in hoofdstuk 2 van de Dordtse Leerregels- heeft het offer van Christus een oneindige waarde. Dit zou kunnen verklaren waarom Hij de eeuwige straf in de tijd kon dragen en wegnemen."
(Uit: De uitgieting van de toorn van God op Christus)
Vraag 26: Hoe moet ik aankijken tegen de Engelse Anglicaanse kerk?
Antwoord:
"De Anglicaanse kerk is een protestantse kerk met enkele Roomse elementen. De officiële leer aangaande het avondmaal is wel zuiver, zoals verwoord in de "39 articles" en het "Book of Common Prayer". De 39 artikelen, definitief aangenomen in 1563 en nog eens herzien in 1571 (met een lutherse rechtvaardigingsleer, calvinistische avondmaalsopvatting en een arminiaanse opvatting over de predestinatie) is de officiële belijdenis der Anglicaanse Kerk. Dat betekent natuurlijk nog niet dat elke gemeente die tot de Anglicaanse Kerk behoort zuiver is in de prediking en bediening van de sacramenten. Dat kan plaatselijk verschillen, maar er is mijns inziens geen verhindering voor deelname aan het sacrament, dit in tegenstelling tot de eucharistie waar een heel andere opvatting aan ten grondslag ligt."
(Uit: Ter communie genodigd in Anglicaanse kerk)

Vraag 27: Hoe kan ik Gods leiding zien in een niet situatie die maar niet beter lijkt te worden. Elke keer als het wat beter lijkt te gaan, zakt het toch weer terug. Wat zijn Gods wegen hierin?
Antwoord:
Het is lastig om hier iets concreets over te zeggen omdat de vraag erg algemeen is omschreven. Kijk eens bij de artikelen over Gods leiding en Gods wil of jouw situatie hier bijstaat.
Vraag 28: Mijn Bijbellezen is al een behoorlijke periode vlakjes. De woorden treffen niet en openbaren mij niets meer. Hoe kan dit veranderen?
Antwoord:
Wellicht kan de SOLVAT-methode je helpen bij het Bijbellezen. SOLVAT staat voor:
-Stil worden: Breng alle alle stemmen om je heen tot zwijgen te brengen. Geen mobiel/geen muziek;
-Ontvangen: Gebed om opening van je hart door de Heilige Geest;
-Lezen: Tekst grondig lezen en moeilijke woorden opzoeken;
-Vragen stellen: Probeer je in te leven in het gedeelte en maak daarbij je vragen (zie onder);
-Antwoorden: Wat viel op? Wat betekende dit voor toen?;
-Toepassen: wat betekent dit voor mij? Waarom lees ik dit nu?
(Uit: SOLVAT-methode voor hulp bij Bijbellezen)
Vraag 29: Is het zondig om je ongelukkig te voelen?
Antwoord:
"Je vraagt of depressiviteit zonde is. Naar mijn overtuiging is dat niet het geval. Het kan te maken hebben met je karakter, met je geestesgesteldheid, met je omstandigheden en soms ook met je leeftijd. Maar daar heb ik geen verstand van. Ander hulpverleners kunnen je daar mogelijk verder in helpen. Je wordt er wel verdrietig van en moedeloos en dat brengt weer allerlei gedachten met zich mee. Maar zonde, nee, daar lees ik in Gods Woord niet van. In dat opzicht hoeft het je ook niet van het Avondmaal af te houden."
(Uit: Depressief aan het Heilig Avondmaal)
"Wanneer je op dit moment depressief bent, lukt het je misschien niet om deze lichtpuntjes te zien. Het kan zijn dat je je daar zelfs schuldig over voelt en jezelf een ondankbaar mens vindt. Maar dat komt dan waarschijnlijk omdat die depressieve gevoelens het zo donker voor je maken. Dat is niet in de eerste plaats zonde, maar ziekte. Op het gevaar af dat jij dat niet kunt meemaken, noem ik de positieve dingen eerst, omdat ze mij goede hoop geven dat je net als eerder ook nu goed uit deze zorgen kunt komen."
(Uit: Aanvechtingen en depressieve gevoelens)
Lees ook de vragen en antwoorden met betrekking tot depressief zijn.
Dit artikel is beantwoord door
Redactie Refoweb
Bijzonderheden:
Mailadres: vragen@refoweb.nl


