Verschil tussen wedergeboorte en rechtvaardigmaking

Wat is het verschil tussen wedergeboorte en rechtvaardigmaking?

"Wij geloven opdat wij worden gerechtvaardigd (Galaten 2:16). Dat woord “opdat” geeft het doel aan. Het geloof wordt gerekend tot rechtvaardigheid (Romeinen 4:3, 5, 9, 22; Galaten 3:6). Hier geeft het woordje “tot” het doel aan. 

Ook wedergeboorte is nodig; maar dit is (anders dan geloven) geen ervaringscategorie. Nergens zegt de Schrift dat je op het moment dat je wordt wedergeboren, ervaart dat je wordt wedergeboren. De taal van de wedergeboorte wordt gebruikt om duidelijk te maken wat de bron en oorzaak van het geloof is. Ieder die gelooft, is wedergeboren (1 Johannes 5:1). Wie gelooft, zal belijden dat dit Gods gave was (Efeze 2:8). 

De vraag naar de wedergeboorte is daarmee een tweede-orde-vraag. De eerste vraag is of wij het Evangelie geloven (Johannes 11:25-26). De tweede vraag, in het leven van gelovigen, is hoe zij tot geloven gekomen zijn. En dan is het antwoord dat zij uit God geboren zijn (Johannes 1:12-13). De Dordtse Leerregels gebruiken hiervoor het prachtige woord “toeschrijven” (Dordtse leerregels III/IV.10).

Het gaat mis als we de vraag naar de wedergeboorte gaan stellen zonder de vraag naar het geloof. Wie denkt: “Ik heb berouw, ellendekennis, verlangen, ernst, toewijding, goede werken, dus ik ben wedergeboren en behouden”, maakt een ernstige fout. Met al die zaken is niemand rechtvaardig voor God.

Kortom, we stellen allereerst de vraag hoe wij rechtvaardig zijn voor God. Dat zijn wij alleen door het geloof in Christus. Als dat geloof er is, mogen we God danken dat Hij ons dit geloof in de wedergeboorte gegeven heeft."

(Uit: Geloof en wedergeboorte zijn van andere orde)

Meer lezen over wedergeboorte en rechtvaardigmaking kan in het archief van de vragenrubriek.