Predikant zonder verlangen

Kan het ook zijn dat iemand het verlangen heeft gekregen van de Heere om te evangeliseren -binnen en buiten zijn gemeente het Woord te willen delen- maar geen verlangen heeft om op de preekstoel te staan, terwijl hij ervaart dat hij er wel voor geroepen is en dus uit gehoorzaamheid zijn roeping tot predikant volgt?

Ah! Dat is wel echt een vraag voor mij… Hoewel de vraag -met permissie- niet helemaal helder is, denk ik toch dat ik haar wel begrijp.

Ja, je kunt het verlangen ontvangen om werkzaam te zijn met het Evangelie, terwijl je niet zozeer verlangt naar ‘de kansel’ of de pastorie. Althans… Zo heb ik dat zelf ook ervaren.

Je kunt het woord verlangen ook vervangen door roeping. Hoewel sommigen ervan overtuigd zijn dat verlangen wordt gekenmerkt door continuïteit en dat de roeping een bepaald moment of bijzondere gebeurtenis moet betreffen. Nu, dat kan, maar dat hoeft niet. Het verlangen kan zodanig sterk zijn dat je daaruit afleidt dat God je roept in Zijn dienst. Zonder aparte, zeer bijzondere persoonlijke ervaring.

Maar geroepen worden in Zijn dienst hoeft ook weer niet te betekenen dat je nu per definitie dominee moet worden. 

Vraag de HEERE -ik gebruik graag de Verbondsnaam- welke weg Hij wil dat je zult gaan. En vertrouw: Hij geeft duidelijkheid! Zie Jakobus 1:5 en verder. 

Volg de Roepende en word verzekerd van je roeping.

Kand. G. A. van Ginkel