Leer naar de Schrift

Ik stel deze vraag aan iemand die de Gereformeerde Gemeenten en bevindelijk gereformeerde hoek goed kent. De vraag is complex maar ik probeer hem zo expliciet mogelijk te maken: wanneer mag de gelovige -op grond van samenhang tussen verschillende Schriftplaatsen- aannemen dat een bepaalde leer of betekenis, uit de Schrift voortvloeit ook als deze nergens uitdrukkelijk als zodanig wordt benoemd? Dit past in een traditie van Voetius, Van Mastricht, Brakel, Marckius, Comrie en Kersten.

Het enige antwoord dat ik nu heb, is dat het belijden van de kerk altijd de vier kenmerken van de Heilige Schrift honoreert wanneer het gaat om leer en leven: de Bijbel is met het oog hierop noodzakelijk, gezaghebbend, duidelijk en voldoende. De moderne hermeneutiek licht het handje met één of meerdere van deze eigenschappen van Gods openbaring.

Maar misschien kan de vragensteller wat concreter zijn.

Hartelijke groet,
M. H. Eckhardt

Naschrift redactie: je kunt in je vraag ook heel gedetailleeerd zijn en aangeven welk deel je daarvan niet gepubliceerd wil hebben. Dan kunnen we je vraag beter inschatten.