Aannemen van evangelisten in Ger. Gem.

Hoe zit het met het aannemen van evangelisten? Hoe zou het aannemen van evangelisten bijbels kunnen verlopen? Volgens mij gaat dat nu door middel van een soort sollicitatiegesprek. Maar is dit eigenlijk wel bijbels en komt hier niet teveel ruimte voor menselijke redenaties -ons verstand is verduisterd- bij degenen die de beslissing moeten nemen voor het aannemen of niet? In Handelingen 1 lees ik over een loting (tussen Matthias en Jozef). Aan iemand van de Gereformeerde Gemeenten...

Je hebt me een vraag gesteld over de aanstelling van evangelisten, met daarin de gedachte om de aanstelling wat meer Bijbels te doen. Je verwijst daarbij naar Handelingen 1, waarin we lezen over loting tussen Matthias en Jozef. Het lot viel op Matthias. De Heere gaf Zelf Zijn goedkeuring over de loting en met ‘(al)gemene toestemming’ werd hij tot de elf apostelen gekozen.

Het lot werpen was een Bijbels gebruik en was aan strikte regels gebonden. Verschillende keren lezen we in het Oude Testament over het werpen van het lot. In het Nieuwe Testament komt het maar één keer voor. Wat wel opvalt, is dat het altijd biddend en in afhankelijkheid gebeurde.

Vanuit de geschiedenis is na te gaan dat meerdere groepen, zoals de Hernhutters en de Amish, ook door loting tot de aanstelling van ambtsdragers en predikanten kwamen en nog komen. Zouden we dit bij evangelisten ook moeten doen? Zouden dan predikanten en ambtsdragers ook op deze manier gekozen moeten worden? Samen kunnen we constateren dat dit in onze gereformeerde gezindte niet voorkomt. 
 

"Zowel in het Bijbelse loten als in het kiezen van een evangelist (en anderen), is het de Heere Die de weg wijst"

In Handelingen 1 lezen we dus over loting. De omstandigheden waren dan ook heel bijzonder. De gemeente wachtte biddend op de komst van de Heilige Geest. Laat dát in elk geval een voorbeeld zijn voor ons allen hoe wij met verkiezingen moeten omgaan. Altijd onder de aanroeping van Gods Naam en in afhankelijkheid!

In het boek Handelingen wordt verder gesproken over de verkiezing van diakenen. Hier gaat het dus niet over loting. Verderop in het Nieuwe Testament staan heel wat aanwijzingen voor de verkiezing van ambtsdragers. Paulus schrijft daarover. De mannen moeten onberispelijk zijn, een voorbeeld zijn, enzovoorts. Het is zeker waar, dat de verkiezing van ambtsdragers, het beroepen van een predikant en het benoemen van een evangelist om duidelijke overdenking vraagt.

In je vraag gaat het over het aannemen van een evangelist. Als iemand evangelist wil worden, wat is dan nodig? Allereerst dat hij kennis heeft van het werk van de Heere in zijn leven. Daarnaast moet hij zich geroepen weten om het werk van een evangelist te doen. 

Op een advertentie van een vacature van evangelist kunnen meerderen reageren, die allen een roeping voelen naar die bepaalde evangelisatiepost. Er kan echter maar één evangelist benoemd worden. Het is duidelijk, dat het geen gemakkelijke zaak is om daarin een goed besluit te nemen. Bij een keuze spelen ‘menselijke overwegingen’ zeker mee, maar een beslissing zal biddend om de hulp van de Heere, dus in afhankelijkheid, genomen (moeten) worden. Alleen de Heere kan de nodige wijsheid en het inzicht geven om het juiste besluit te nemen. 

Als er meerdere sollicitanten zijn, zijn er ook mannen die niet aangenomen worden. Het kan zijn dat de Heere zo iemand naar een andere plaats leidt of een andere taak geeft. Dan worden er voor hem  wegen toegesloten, maar als de Heere het geeft mag hij ook ervaren dat andere wegen voor hem opengaan. Zowel in het Bijbelse loten als in het kiezen van een evangelist (en anderen), is het de Heere Die de weg wijst (Psalm 25 vers 2 berijmd). 

N. J. Teerds