Kritiek op christelijke aanbiddingsmuziek

Ik kwam een wat oudere overdenking tegen van enkele jaren geleden over christelijke aanbiddingsmuziek (zie onder). Er wordt best veel gezegd, maar ik blijf het lastig vinden ook omdat dit uit een bepaalde hoek komt. Daarom ben ik benieuwd of iemand kan reageren hierop, misschien Gerard Slurink?

Beste vraagsteller,

Als eerste wil ik verwijzen naar wat ik in 'Kritische studie over hedendaagse worship-muziek' al eens hierover heb gezegd. Als aanvulling daarop zou ik graag nog het volgende willen opmerken.

Wat de inhoud betreft:

-Ik denk dat het goed is patronen te leren onderkennen. Personen komen en gaan. Maar patronen blijven en ontwikkelen zich verder. De zaken die Wilco hier aanhaalt zijn geen losse gebeurtenissen maar voorbeelden van een dieper liggend probleem dat breder speelt en al vele decennia voortduurt. Al 35 jaar geleden toen ik net tot geloof was gekomen leerde ik over deze dingen. Ik denk dat de omslag begon met de zogeheten ”Derde Golf”. Chuck Smith had in de jaren daarvoor de CCM (hedendaagse christelijke muziek) tot ontwikkeling gebracht, samen met bijvoorbeeld Keith Green. Zo ontstond de “Jezus Beweging” waarin op popmuziek gebaseerde christelijke muziek een steeds grotere rol ging spelen. In het begin werd er daarbij nog veel waarde gehecht aan te willen luisteren naar wat de Bijbel zegt. Maar daarin kwam een omslag met de komst van John Wimber. De aandacht verschoof van te luisteren naar wat de Bijbel zegt, naar de eigen ervaring en beleving en eigen wensen. Toen begon alles te veranderen. Niet lang daarna kwam de zogeheten “Toronto Blessing” en kwamen deze zaken in een stroomversnelling. Vrijwel alles wat Wilco hier aanhaalt zijn zaken die volgen in dat voetspoor. Met het loslaten van de Bijbel en het nemen van de eigen beleving en eigen wensen als de norm kwam er steeds meer ruimte voor van alles en nog wat. Inmiddels heeft dit vrijwel alles beïnvloed, wereldwijd, en in alle kerken, in verschillende mate en op allerlei manieren. De mensen van toen zijn inmiddels van het toneel verdwenen en hun opvolgers zullen ook weer van het toneel verdwijnen. Maar de ontwikkelingen gaan verder en nieuwe mensen nemen hun plaats in en een deel van hen zal ook weer in dat spoor verder gaan.

-Kenmerken zijn het verdwijnen of ondergraven van Bijbelse inhoud en een doen wat goed is in eigen ogen. Niet meer gericht zijn om werkelijk te willen luisteren naar wat de Bijbel zegt maar een gerichtheid op de eigen ervaring en beleving en alles wat daar in meekomt. En dat heeft de deur opengezet voor al het mogelijke. 

-Hoe het met die valse eenheid verder zal gaan en hoe die zich verder zal ontwikkelen weet ik niet. Of dat een eenheid wordt onder een anti-Christ weet ik niet. Maar dat is denk ik ook niet onze hoofdzorg. Onze hoofdzorg moet zijn dat we zelf in het goede spoor blijven en ons niet laten meevoeren. Of als we al een verkeerd spoor zijn opgegaan dat we ons daar van afkeren.

Wat onszelf betreft:

-Ons doel moet zijn om te leven in het geloof dat de Bijbel ons voorlegt. Een leven in vertrouwen en gehoorzaamheid, met de Heere Jezus als onze Borg en Zaligmaker, met Gods Woord als ons kompas, en een geloof dat zichtbaar wordt in onze levenshouding, in de keuzes die we maken en in de daden die we doen. 

-Daarin moeten we ook letten op zaken die ons daarin beïnvloeden, ten goede of ten kwade. Zaken die ons verder helpen het goede pad op, of zaken die ons misschien op een ander pad brengen. We moeten patronen leren onderkennen en onderscheiden en ons zelf de vraag stellen: komt dit overeen met het patroon dat ik lees in Bijbel, zowel wat de inhoud van het geloof betreft als wat het leven uit dit geloof betreft? Of is dit wat iets dat een andere kant opgaat en waar ik daarom afstand van moet houden?

Wat anderen betreft:

-De Bijbel maakt onderscheid tussen valse leraars en schapen die misleid worden. Wij moeten dat onderscheid ook maken en niet de schapen die misleid worden valse leraars noemen. Tegelijkertijd moeten we niet bang zijn om, voor zover dat binnen ons bereik is, ons in te zetten om te voorkomen dat schapen misleid worden of om schapen die misleid zijn weer terug te brengen op het goede pad. Dat niet te doen lijkt misschien tolerant maar is uiteindelijk liefdeloos. Daarbij moeten we ook onderkennen dat er helaas nogal wat mensen zijn die hardnekkig alle waarschuwingen naast zich neer leggen zonder dat ze ook maar een moment zelf onderzoeken om te kijken of er misschien iets van waar is.

-Iets over individuele mensen te zeggen is altijd erg moeilijk. Geen mens is 100 procent het ene of 100 procent het andere. Ieder mens is een product van een combinatie van verschillende invloedsfactoren. Het is goed en zinvol bepaalde verkeerde (=onbijbelse) of juist goede (=bijbelse) patronen te leren onderkennen, maar tegelijkertijd moeten we beseffen dat het bij individuele mensen vaak genuanceerder ligt.

Tenslotte

Uiteindelijk moeten we ons niet baseren op wat mensen zeggen of denken maar op wat de Bijbel onderwijst. Want alhoewel er ook moeilijk te begrijpen zaken in de Bijbel staan, is de Bijbel niet onduidelijk over het eenvoudige geloof en het leven uit dat geloof. Afwijkingen komen doordat mensen daar geen aandacht aan schenken en andere dingen willen of belangrijk maken.

Als er nog dingen zijn die je lastig blijft vinden stel dan gerust een vervolgvraag en probeer daarbij dan aan te geven wat het betreft en wat je er lastig aan vindt. Dan wil ik graag proberen daar verder op in te gaan.

Een hartelijke groet,
Gerard Slurink