Tijdgelovige geen aanvechtingen

Aan dominee IJsselstein. U hebt pas bij ons gepreekt over zondag 7 van de Heidelbergse Catechismus. U benoemde toen tijdens de preek dat juist de angst om je te vergissen omtrent je staat, de angst om een tijdgelovige te zijn en vragen als "zou het wel echt zijn bij mij?", een teken is van geestelijk leven. Omdat een tijdgelovige deze vragen niet heeft. Het kan ook zijn dat ik dit verkeerd begrepen heb hoor. Maar ik kan me herinneren dat ik pas daarvoor een preek van u geluisterd hebt waarin u ook zoiets zei. Zou u kunnen laten zien waar in de Bijbel staat dat een tijdgelovige geen aanvechtingen kent? En zijn aanvechtingen inderdaad een kenmerk van genade? Zou iemand die zich iets inbeeldt nooit denken: vergis ik me niet?

Ds. IJsselstein heeft aangegeven dat je hem persoonlijk mag benaderen met deze vraag.

Lees ook de artikelen over 'tijdgeloof' zoals:

• Geloof van een tijdgelovige
• bestreden tijdgeloof