Strijd over godsdienstige opvoeding

Er zijn meer dagen in de week, je kunt ook het voorlezen op andere dagen doen, alles hoeft niet perse in de zondag gepropt te worden toch?
Je man heeft best een punt als hij vindt dat het erg veel is, misschien kun je de hele week momentjes vinden om iets voor lezen en/of voor te leven.
Je schrijft dat het minimaal is doordeweeks, dat is jammer, het kan toch in de kleine dingen zitten, de natuur, het weer, het eten wat je krijgt, zo zijn er veel dingen waarbij je je kinderen kan vertellen Wie de Heere voor je is...

Wat jammer dat je man er zo in staat. Hopelijk laat hij dit niet aan de kinderen merken dat hij het niet met je eens is want dat zou funest zijn. Zeggen dat je dan narcistische trekken vertoond gaat wel heel ver. Je zou eerder zeggen dat hijzelf daar dan last van heeft. Zeker omdat hij jou wil laten geloven dat je de enige ben die dit doet. En dat is zeker niet zo!! Wij doen dit ook. Op zondagmiddag lezen we een stukje voor de kinderen ter verduidelijking van de catechismus die s avonds aan de beurt is in de kerk. En s avonds uit de kerk lees ik nog een stukje uit een boekje. Eenvoudige verhalen afgestemd op de leeftijd van de kinderen. Ze genieten er van.
Ook door de week lezen we wat. Zingen bij de maaltijd. Enzovoort. In onze beleving valt dit onder huisgodsdienst. Het onderwerp staat niet vast. Soms hebben de kinderen een vraag waar we op in gaan, soms staat een boekje centraal. Het is heel divers.

En natuurlijk zijn we hier geen uren mee bezig. Meestal een kwartiertje. Dat is voor de leeftijd 7-11 jaar bij ons voldoende.

Ik zou zeggen: ga vooral hier mee door! Je geeft kinderen iets waardevols mee..

Ik heb het gevoel dat hier meer aan de hand is. Wat normaal is, tja, dat stem je als het goed is samen af. Wat je doet klinkt me niet bijzonder overdreven in de oren. En als je misschien wel erg lang wil voorlezen, kan je man eens vragen of dat niet wat te veel van het goede is. Maar dat lijkt bij jullie niet echt aan de orde. Uitgemaakt worden voor narcist gaat erg ver, en ik vraag me af of je er dan bent door je wat aan te passen aan de wensen van de ander.
Het is een goede tip om de godsdienstige opvoeding ook te verweven in de kleine dingen in het doordeweekse leven. Maar het is wel verdrietig als je daar voor je gevoel alleen in staat! Heb je in jouw gemeente geen moederkring of vrouwenkring waar je bij kunt aansluiten, zodat je daar met elkaar kunt bespreken wat iedereen doet aan huisgodsdienst en waar je zoal tegenaan lopen?

Je kunt in alles overdrijven en gezien de spanning die dit oplevert moet je misschien toch wat anders doseren. Doe het niet elke week op zindag en niet te lang. Die het ook eens door de week. De zondag moet geen dag worden van een heel andere wereld dan de andere dagen.
Vervelender, zorgelijk is wel dat je man het sowieso niet nodig vindt... Hem frustreren zal echter ook geen goed doen aan de hele situatie.

Sluit mij aan bij zlv


Kheb zelfs reis door de nacht voorgelezen
De kinders hadden verkering.en die zeiden zelfs toe lees nog wat verder
Het is zo spannend
Veel zingen
Deden we
Na een dienst over het gehoorde elkaar vragen
Voorbereiden op avonddienst
Cattechismus uit hoofd leren
Niemand zei....bah

moet vaak aan vragenstelster denken


u doet het perfekt


menig een doet niks met zijn kinderen op zondag
of alles wordt na de ochtend dienst in bed gezet,groot en klein.
of hele dag stil zitten mond houden

om stapel van te worden


ook bijbelnamen begin bv met adam en laatste letter weer andere naam met M
wat lekkers tussendoor wat te drinken
dat kan zo gezellig zijn


leuk als u hen een poosje bezig houdt.
vreemd dat u hoort narcistische trekken te hebben.
wat een leugen

wat doet uw man op zondag
wie is er voor uw man de belangrijkste

zn zitten,krantje,koffie eten,aandacht????

begin eerst aan uw man zijn wensen,dan lezen als daar nog tyd voor is,uw man kan ook zeer veel aandacht vragen,,,,,,,,,,,,,,
een groot kind is t dan
sterkte u doet het perfekt mevrouw

Je moet toch elke dag eten? Waarom niet elke dag in Zijn Woord, de grazige weiden zijn? We zijn elke seconde afhankelijk van onze Maker. Is dan alleen de zondag van/voor de Heere? En de rest van de week? Is Zijn Woord niet voor elke dag, elk uur en elke seconde? Hij heeft Adam toch gemaakt om met Hem te wandelen in de hof? Om Zijn stem te horen aan de Wind des daags? Alles, buiten het Woord van de Eeuwige, zal vergaan. Het is ijdelheid/lucht/onzin/niks.

Wat is er heerlijker dan dat de hele dag door er verwijzingen zijn onze Schepper, Wetgever en Redder? Nee, je hoeft ze niet vet te mesten zoals ganzen gedwongen vetgemest worden. Als er liefde is, de verwondering en de vreze des Heeren, door de Geest van Christus, is er geen verkeerde dwang. Dat wil niet zeggen dat er dan geen kinderen (of grote mensen) zullen zijn met een afkeer. Want dat is ons natuurlijke bestaan: "Laat ons Hun banden breken..." Maar deze kinderen vinden het meestal prima, lees ik. Dan geloof ik niet dat ze overvoerd worden. Kinderen vinden het vaak fijn om voorgelezen te worden. Ook vanwege het samen zijn en tegen elkaar aanzitten. Samen op de bank. Samen zingen. Samen eten. Samen wandelen. (En misschien ook een momentje dat ze alleen kunnen zijn.)

Moet je je eens indenken hoe het voor de discipelen geweest moet zijn om, drie jaar lang, samen met de Heere Jezus te wandelen. Wat een onderwijs hebben ze ontvangen toen Hij de Schriften ging lezen. En als Hij hen onderwees d.m.v. alledaagse beelden die ze tegen kwamen. Overal zag Hij wel onderwijs in voor hen. Omdat Hij de schriften ademde. Een vijgenboom, oogsttijd, een zaaier, de vissers, de tempel, de musjes, brood, in de olijvenhof, de wasvaten etc. Zo heeft Israëls God ook Zijn volk opgevoed in het OT... met beelden. Zo scherpte Hij hen Zijn woorden in. Verweven met het alles wat we doen. Maar wat zullen ze ook ontdekt zijn aan zichzelf. Als ze Hem zo zagen leven dan moesten ze wel zien dat Hij zo anders was dan zij. En kijk eens naar de kinderen! Zelfs als Hij net de zweep heeft gehanteerd om de tempel schoon te vegen... dan komen zij toch naar hem toe! Ze waren helemaal niet bang voor Hem...

Verhalen vertellen of verhalen voorlezen is heel fijn. Er zijn waargebeurde verhalen die meenemen. Waarbij de kinderen zich ook kunnen inleven in kinderen in andere omstandigheden en andere tijden. En het verschil kunnen merken met hun eigen hart of met het leven in onze tijd. (Bijvoorbeeld de boeken 'Weesjongen' en 'Weesmeisje' over kinderen uit de weeshuizen van George Müller.) Verder hoor ik wel eens van gezinnen waarbij de kinderen gewoon niet konden wachten tot hen weer een volgend hoofdstuk van de boeken van Bunyan voorgelezen werd. Ik heb als kind zelf ook een kinderversie gelezen en dat was geen straf, hoor. Je krijgt toch al belangrijke en nuttige lessen mee.

En op Zijn opstandingsdag (naast alle andere dagen) heb je een extra rustige dag waarbij je zoals de catechismus zo mooi zegt: Van je boze werken mag rusten en de Heere door Zijn Geest in je mag laten werken. Om je te verheugen in Zijn werk en alvast te oefenen voor de eeuwige sabbath.