Zorg over sterke toename aantal avondmaalsgangers (3)

Ik stelde de vraag 'Zorg over sterke toename aantal avondmaalsgangers (2)' Ik ben het eens met de stelling dat kerkgang je nog geen wedergeboren christen maakt. Dat was alleen geen antwoord op mijn vraag. Mijn vraag was: leert Romeinen 8:16 ons dat het de normale gang van zaken is dat God geloofszekerheid geeft, en zo ja: wat betekent dit voor (de zegen in) een kerk als het ‘bijzonder’ is als er iemand aangaat? We mogen op basis van Romeinen 8:16 toch geloven dat we niet ons hele leven in onzekerheid hoeven te zitten?

In mijn kerk is het andersom: weinig avondmaalsgangers, wel heel veel mensen met een uiterlijk leven van vruchten, met een duidelijk ontzag en liefde voor God, die toch niet aangaan omdat ze niet zeker weten of God het wel wil. Maar God laat Zijn kinderen toch niet levenslang worstelen? Natuurlijk kan er een periode van worsteling, zoeken, volharden zijn waarin God ons de ‘diepte’ in laat groeien, maar dat zou vanuit God bezien toch niet tot en met het sterven moeten duren? Waar is de hoop dan?

Mijn excuus als ik de eerdere vraag niet goed gelezen heb. Goed dat er op wordt teruggekomen.
 
Het is God Die door Zijn Geest overtuigt van zonde en genade en DIe mij ervan overtuigt dat ik een kind van Hem mag zijn. Intussen, bij tijden en ogenblikken, blijft het gebed mij vergezellen:  “Doorgrond mij HEERE, en ken mijn hart! Is er in mij een schadelijke weg, leidt Gij mij dan op en in de eeuwige weg!” Die twijfel aan mijzelf en aan de zuiverheid van mijn motieven hoeft echter geen verhindering te zijn om aan het Heilig Avondmaal deel te nemen. De gelovige, door de Geest geleid, twijfelt immers niet aan Gods motieven! Daarom: “Houd in uw weg het oog op God gericht!”

Ik kan me voorstellen dat de Avondmaalspraktijk, zoals in de vraag geschetst, verdriet doet. God laat Zijn kind niet “voortmodderen in onzekerheid”. Nee! God overtuigt door Zijn Geest dat het heil in Christus is; en dat Hij uit genade mijn(!) Heil is! Is dat bijzonder? Ja, dat is het zeker! Dat stemt tot diepe, intense verwondering en dankbaarheid.

Maar… Kan er misschien ook een heel ernstig en alleszins ‘rechtzinnig’ leven zijn buiten Christus? Dus zonder echt te delen in Zijn kruisverdienste en de kracht van Zijn opstanding? Ja dat kan… Je kunt je bevinden in een bepaalde theologische ‘cultuur’ en door sociale controle gekenmerkte omgeving, waardoor en waarin je je conformeert… Zonder wezenlijke kennis aan Christus. Zonder werkelijk te delen in het Heil. 

Wie werkelijk door de Geest werd overtuigd van zonde, schuld en genade, die leeft niet zonder hoop. Integendeel. Eén Naam is onze hope. Eén Naam tot zaligheid gegeven!

Is het nog geen antwoord op de vraag, laat het dan maar weten! Bid om Gods licht en leiding, opdat Zijn Naam ook in uw/jouw gemeente met vrijmoedigheid mag worden beleden en groot gemaakt! Juist ook in de Avondmaalspraktijk. 

Kand. G. A. van Ginkel