Discussie over geloof

In mijn omgeving wordt veel gediscussieerd over het geloof. Zowel positief als negatief. In beide gevallen houd ik mij afzijdig omdat ik 1. niet van discussiëren houd en 2. ik soms kennis over het betreffende onderwerp mis. Is het kwalijk dat ik mij afzijdig houd? Het gaat toch over God en het geloof en daar moet je toch over kunnen praten met elkaar? Als het gesprekken zijn over hoe beleef jij dat of hoe ervaar jij dat als christen, dan praat ik graag over het God/geloof. Maar het gaat nu puur even om het discussiëren, waarbij ik mij afzijdig houd.

Tja… Het spontane geloofsgesprek, waarin je in vertrouwde sfeer openhartig kunt delen wat je gelooft of niet gelooft, hoezeer je twijfelt en wordt aangevochten en over wie God is in jouw leven, is van grote waarde. 

Niet iedere discussie over geloofsinhoud is verwerpelijk of van kanttekeningen te voorzien. Maar discussie over waar precies de punt moet staan of de komma, leidt er maar al te makkelijk toe dat aan het Woord wordt voorbij gegaan. Dogmatisch alles onder een ultra-vergrootglas bezien, maar weinig of geen zicht hebben op Christus... En erger: het zicht op Christus ook voor anderen verduisteren. Gebeurt dat dan? Ik vrees! En niet met kleine vreze. 

Waardeer het spontane geloofsgesprek, maar onthoud je maar van discussies. Het lijkt me geen zonde… Maar laten we ook maar niet oordelen over discussiërende anderen. In plaats van met hen te discussiëren, zouden we voor hen kunnen bidden. En laten we dan ook onszelf maar niet vergeten.

Kand. G. A. van Ginkel