Geen berouw en verdriet over de zonde

Wat te doen als je te koud bent geworden voor alles? Ik heb het gevoel dat ik mijn leven wil beteren, maar ik voel geen berouw en verdriet over de zonde. In het dagelijks leven heb ik ook moeite met echt voelen van dingen. Je leest bijvoorbeeld gruwelijke dingen. Oorlogen en geweld, kinderen die van alles wordt aangedaan, maar ik kan me er dan niks bij voorstellen, ik voel die pijn niet echt. Ik kan me dan niet voorstellen hoe ik in die situatie zou reageren, ook al weet ik met mijn verstand dat ik zelf uiteindelijk hetzelfde zou reageren als de meeste mensen.

Ik neem snel dingen voor lief en ik vind het moeilijk om te genieten van de simpele dingen zoals de natuur. Er wordt ook weleens gezegd: je weet pas wat je mist als je het niet meer hebt (of misschien in dit geval, je weet pas hoe het voelt als je het zelf meemaakt). En daar ben ik bang voor, dat het te laat zou zijn. Ik wil echt kunnen voelen. Zo heb ik dus ook niet het gevoel dat ik God oprecht mis, of het gevoel van berouw. Ik wil geloven, maar hoe? Want geloof gaat toch altijd samen met ook een berouw hebben? Hoe weet je of dat er is of niet?

Beste vraagsteller,

je begint aan de verkeerde kant. Echt berouw ontvang je na je bekering, zegt Jeremia (Jeremia 31:19). En bekering (levendmaking) ontvang je aan de voeten van de Heere Jezus. Daar ontvang je trouwens alles wat nodig is voor je zaligheid. Daar moet je dus eerst zijn. Het gaat niet om gevoel, maar om geloof in de beloften van het Woord. Lees hieronder hoe dat gaat.

• 'Niet echt berouw gehad'
• 'Oprecht berouw'