Man komt beloftes niet na

Ik ben de vraagsteller. Ik heb het antwoord op de vorige vraag gelezen, die tip gebruik ik al langer. maar mijn man eet al, als hij te laat komt het eten gewoon koud op. Dat is geen probleem voor hem. Dat lost in ons geval niks op. Hij doet zijn best om op tijd te komen, maar dat lukt niet altijd. Ik heb het met humor geprobeerd en met praten.

@12ik12,

Als dat hem niet lukt, is dat dan zijn fout, doet hij het bewust of komt het door overmacht of tijdsdruk?
Heeft hij bijv. een hele verantwoordelijke baan en kan hij gewoon niet om 5 uur de deur achter zich op slot draaien?
Heeft hij echt geen tijd voor de boodschapen of wil hij daar geen tijd aan geven?
Dat maakt m.i. nogal een verschil uit.

Misschien is jouw situatie heel anders, maar de terugkerende teleurstelling is voor mij in ieder geval heel herkenbaar. In mijn geval helpt het dat ik weet dat het voor hem ook een stuk onmacht is (maar ik weet niet of dat voor jouw man geldt). Mijn man heeft door autisme veel moeite met plannen en schat zijn tijd altijd te optimistisch in. Op tijd zijn is voor hem sowieso niet zo belangrijk als voor mij. Er staan andere dingen hoger op zijn natuurlijke prioriteitenlijstje, bijvoorbeeld dat iets af is (en dan moet het ook perfect zijn). Soms voelt het daardoor alsof hij mij en afspraken met mij minder belangrijk vindt, en daar kan ik erg verdrietig van worden. Maar ik heb moeten leren om dat niet zo te interpreteren. En dan nog blijft het soms een uitdaging.
Mevrouw Rots schreef al aan de vorige vraagsteller dat ze maar een vervolgvraag moest stellen als dit antwoord niet genoeg was, dus ik hoop dat Refoweb de vraag van 12ik12 alsnog aan haar (of aan een ander panellid) voorlegt.

Goed verwoord Ellennoor, zo is het inderdaad!

De een is de ander niet. Dat probleem had ik lange tijd ook. Bij mijn man is het probleem, dat hij zijn werk bijzonder goed wil doen en als dan een collega nog op het laatste moment wat vraagt, lost hij dat ook nog op. Het enige, dat voor hem werkt is een vaste afspraak - hij is bijvoorbeeld jarenlang een keer per week vroeger opgehouden om onze dochter naar zwemmen te brengen.

Ik zie het maar als het nadeel van een goede eigenschap. Wat mij erg heeft geholpen, is een app waarbij ik kan zien waar hij is. Dan kijk ik even of het hem gelukt is op tijd weg te komen en zit niet op hete kolen, of hij nu op tijd voor het eten is of niet. En ik hoef hem niet via de telefoon lastig te vallen. Bevalt ons allebei prima. Hij is daardoor natuurlijk niet eerder thuis. Als je kinderen nog klein zijn, kan een andere oplossing nodig zijn.

Hoi vraagstelster, vroeger had ik precies hetzelfde probleem als jij. Mijn man heeft een hele verantwoordelijke baan, dus kan ook niet altijd zomaar weg. Wat mij heel erg heeft geholpen om steeds die teleurstelling te voorkomen, is dat hij even belt zodra hij weet dat hij niet op de geplande tijd weg kan. Was toen maar 20 min. fietsen, maar als je zo en zo laat niets gehoord hebt weet je dat hij over 20 min. thuis is. En je weet dat er tot dat tijdstip nog geen zekerheid is. Zo voorkom je dat je s'ochtends al moet weten of het 's middags druk is op je werk en ook dat je te hoge verwachtingen hebt.

Toen het op een gegeven moment echt elke avond laat werd (tussen half zeven en half 10) wachtte ik nooit meer met de kinderen. Maar ook je man hoort bij 'het gezin' en hij is laat omdat hij hard werkt juist vóór dat gezin. Daarom at ik de ene avond met de kinderen en at hij na, de andere dag liet ik de kinderen vooreten en at ik met hem. In die jaren legde ik altijd de kinderen alleen op bed. Maar we zaten wel altijd met z'n allen om 6 uur aan het ontbijt. Zo maakten vader en kinderen elkaar toch elke dag mee, en 's morgens vroeg waren de kinderen ook nog hardstikke vrolijk! Dus zoek welk moment van samenzijn het best bij jullie gezin past, dat mag best anders zijn dan bij de buren.

Doordat de vraag gelinkt wordt aan de andere vraag over het niet op tijd komen met het eten, wordt daar de nadruk op gelegd.
Dat speelt bij ons ook, maar daar ben ik ondertussen al aan gewend.
Wat mijn vraag is: mijn man houd zich niet aan zijn beloftes, hoe ga ik daar mee om? Hoe ga ik met de steeds terugkerende teleurstelling om?
Ik snap dat hij druk is en dat hij mij niet wil teleurstellen. Sterker nog, ik denk dat hij beloftes doet om mij een plezier te doen, maar helaas blijft de uitvoering regelmatig uit.

Je moet je verwachtingen bijstellen dus...reken nergens meer op dan kan het alleen meevallen. Je hebt, na alles geprobeerd te hebben, alleen zelf een probleem...Probeer maar dankbaar te zijn dát hij werk heeft en de gezondheid heeft om het te kunnen doen. En als je huwelijksproblemen wilt moet je man thuiskomen bij een boze vrouw en een koude prak. Maar niet doen! Vrouwen moeten wat meer kunnen relativeren, moeilijk is dat.Er zijn zoveel erger dingen in de wereld dan wat te laat thuiskomen, al blijft het irritant. En bidden om liefde en geduld...sterkte ermee!

Helemaal mee eens pubermoeder! Dat bedoelde ik eigenlijk deels ook, al kwam dat blijkbaar niet goed over. Geen vragen waarvan hij niet weet of hij ze waar kan maken.
En 12ik12, als hij zegt dat hij bijv. voortaan de boodschappen wil doen, vat dat dan op als een blijk van goede wil en niet als een belofte. Een belofte is concreet: ik doe woensdag de boodschappen. Ga het gesprek aan over hoe hij dingen bedoelt om elkaar beter te begrijpen en misverstanden te voorkomen. Wat zie jij als een belofte, wat is voor hem een belofte? Hoe bedoelt hij het als hij zegt ... ? Desnoods vraag je het af en toe ter verduidelijking: 'Is dit een belofte?' Dat heeft ons echt verder geholpen in het wederzijds begrip, wat wel en niet als belofte gezien wordt.
Verder denk ik eerlijk gezegd dat wat meer vertrouwen ook mag. Je zegt dat je hem gelooft, maar toch controleer je hem (half 6 opbellen om te vragen waar hij blijft). Ik vind dat zelf niet erg respectvol naar je man en mijn man zou dat heel vervelend en ook vernederend vinden. Ik denk dat dat ook bedoeld wordt in het antwoord, dat je niet je man steeds achter de broek moet zitten om hem eraan te herinneren dat... Ga ervan uit (als je er zeker van bent dat bovenstaande miscommunicatie niet speelt) dat hij doet wat hij belooft zonder te proberen het 'vangnet' te zijn. Dus dat kan betekenen een keer koud eten, want 'je had gezegd dat je om 6 uur thuis zou zijn' of een keer vreemd eten (aardappels met rijst en een ei) 'ik had niets anders meer' als hij gisteren boodschappen zou doen en het niet heeft gedaan. Dus niet als straf ofzo en verder ook niet boos of teleurgesteld doen. Je maakt er gewoon het beste van.

Oke, op tijd thuis is inderdaad een omschrijving waar je alle kanten mee op kan. Ik had rond 16:00 verwacht omdat het zaterdags was. Dan is overleggen wel fijn wat de ander op tijd vindt.

En met beloftes bedoel ik ook echt beloftes. Zoals: ik ga om de week boodschappen voor je doen. Als ik dan vraag of hij het gaat doen heeft hij geen tijd.

Allemaal bedankt voor de tips en het meedenken! Ik zie het nu ook meer van de andere kant.

Sterkte joh, want het is natuurlijk ook gewoon heel vervelend als je er steeds mee te maken hebt. Ik hoop dat het jullie samen lukt hier snel uit te komen. Gods zegen!