Fantaseren om interessant te lijken

Ik lieg veel en ook veel te vaak. Ik probeer steeds er van af te komen, maar het lukt me gewoon niet. En dan bedoel ik niet dat leugentje om eigen best wil (wat ik eigenlijk ook niet wil!). Als mijn vriendin op maandag op de fiets vraagt (we moeten een uur fietsen, dus er moet wel wat te praten zijn) of ik een leuk weekend heb gehad en wat ik dan zoal gedaan heb, dan lieg ik altijd.

En waarom? Omdat ik toch ook interessant moet zijn? Als ik dan een keer zeg “nee”, dan vindt ze me saai. En dat wil ik niet. En als ik niks vertel, dan vallen er grote stiltes die soms wel dat ellenlange eind naar school duren. Maar het gaat me zo gemakkelijk af. Als ik klaar ben met mijn verhaal dan denk ik wel: waarom heb je dit nou weer gedaan, nu moet je nog een leugen meer onthouden?! Ik weet gewoon niet meer hoe ik hier van af moet komen! Ik val er steeds weer in terug. Maar ik wil eruit! Maar ik weet niet hoe!

Beste vraagsteller,

Je wilt niet saai overkomen en dus verzin je allemaal verhalen tijdens de fietstocht naar school. Jij noemt dit “liegen”, ik denk meer aan ‘fantaseren om interessant te lijken’. Misschien moet je gewoon eens met je vriendin bespreken wat zij onder saai verstaat. Denk je dat zij het interessanter vindt als jij haar allerlei mooie verhalen voorspiegelt? Zou zij echt niet in de gaten hebben dat je niet helemaal de waarheid vertelt? Zoek je naar onderwerpen van gesprek omdat je bang bent voor stiltes, bedenk dan eens wat jullie gezámenlijk hebben. Elkaar overhoren bijvoorbeeld, of vertel elkaar over je hobby’s, over wat je allemaal ziet onderweg... zo hoef je meteen niet álleen de mogelijke stiltes op te vullen, maar kan je vriendin ook eens iets vertellen! En wie weet... ‘maak’ je zo samen je huiswerk ook nog voor een deel onderweg!

Succes ermee,
Marijke Rots