Kennissen aanspreken met oom en tante
Ds. R. W. van Mourik | 5 reacties | 13-04-2026| 08:05
Vraag
Mijn ouders vinden dat ik ook tegen hun kennissen oom en tante moet zeggen. Dat wil ik niet. Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik dat niet hoef?
Ruim 900 christelijke boeken, altijd bij de hand
Bijbelstudie, dagboeken, romans en kinderboeken in één app. Geen e-reader nodig: u leest gewoon op uw telefoon of tablet.
Probeer de app 14 dagen gratis, daarna € 7,95 per maand.
Antwoord
Formeel heb je gelijk dat de kennissen van je ouders geen ooms en tantes van je zijn. Maar ik kan wel begrijpen dat je ouders graag zien dat je ze zo wel noemt. Ze zullen het waarschijnlijk niet fijn vinden als je hen bij hun voornamen noemt. Dat doe je wellicht ook niet bij je echte ooms en tantes.
Mijn advies is om maar gewoon te doen wat je ouders van je vragen. Je doet er geen zonde mee en misschien wel als je ongehoorzaam bent. Wellicht dat de kennissen van je ouders het ook wel fijn vinden als je hen oom en tante noemt. Dus wat let je om het gewoon te doen en zowel je ouders als ook de kennissen van je ouders een plezier te doen.
Ds. R. W. van Mourik
Dit artikel is beantwoord door
Ds. R. W. van Mourik
- Geboortedatum:07-02-1958
- Kerkelijke gezindte:PKN (Hervormd)
- Woon/standplaats:Alblasserdam
- Status:Actief
Bijzonderheden:
Emeritus
Dit panellid heeft meerdere artikelen geschreven
Het doet mij denken aan een gebruik in mijn schoonfamilie. Mijn schoonouders worden/werden door hun kinderen - en schoonkinderen -aangesproken als "papa en mama" Ik heb dat gebruik niet overgenomen want hoewel ik mijn eigen ouders vanaf mijn puberteit aansprak met "Pa en Ma" zijn dat de enige mensen die deze intieme verkleinvorm waard zijn. Mijn schoonouders hebben het dus altijd van mijn kant gedaan met "Pa en Ma" waarmee ik hen in aanspraak hetzelfde respect heb willen geven als naar mijn eigen ouders. Zij konden dat prima acceperen.
Een oom is een oom en een tante is een tante. Ofwel directe familie. Daar horen mijns inziens vrienden dus niet bij..
Wij zeiden vroeger zelf ook oom en tante tegen vrienden van mijn ouders. Andere kinderen in onze stad waren dat niet zo gewend. Misschien was het een Veluws gebruik dat mijn ouders van vroeger kenden? Hier op het dorp hoor ik het soms ook nog. Het heeft iets van “it takes a village to raise a child”, iets gemoedelijks wat mij betreft. Ik zou er niet te zwaar aan tillen. Maar ik zou er als ouders ook niet te zwaar aan tillen als je kind liever mevrouw Van de Brink zegt in plaats van tante Ria.
