Selectieve zaligsprekingen

Deze vraag stel ik aan een Ger. Gem.-dominee of aan iemand uit dit kerkverband die dit kan uitleggen. In een preek wordt met grote regelmaat het eerste deel van de Bergrede (de zaligsprekingen) uit Mattheüs 5 aangehaald. Wat mij daarbij opvalt is dat het (bijna) altijd gaat over de verzen 3,4 en 6. Samenvattend: zalig zijn de armen van geest, treurenden, en degene die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid. Dit onderschrijf ik van harte, maar waarom ontbreken (bijna) altijd de personen uit vers 5, 7, 8, 9, 10 en 11? Samenvattend: zalig zijn de zachtmoedigen, barmhartigen, reinen van hart, vreedzamen, vervolgden en gesmaden?

Beste vraagsteller,
 
Je constatering is juist. Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat men in de Ger. Gem. doorgaans alleen gefixeerd is op de bekering tot God en dat het dagelijks leven van de christen in de wereld met ziekte, zorg en vervolging te weinig aandacht heeft.

Het hongeren dorsten naar de gerechtigheid wordt daarom ook dikwijls op de klank af alleen verstaan in de zin van een boetvaardig zondaar die naar Christus’ reddende gerechtigheid dorst en hongert. Terwijl het ziet op een verlangen naar de  volkomen gerechtigheid in de nieuwe wereld die God scheppen zal. Onze theologie is dikwijls erg beperkt. We besteden dikwijls alleen aandacht aan de bekeringsweg. Dit is persoonlijk wel het belangrijkste, maar God is er voor de tijd en de eeuwigheid, voor lichaam en ziel. Gods heil in Christus is troost in leven en sterven. 

Ds. C. Harinck