Slikfobie

Ik heb doordat ik in het verleden bijna gestikt ben in een snoepje, een slikfobie ontwikkeld. Dit voorval is gebeurd in de kerk. Ik wilde een snoepje doorslikken en ik bemerkte ineens dat ik het niet door kon slikken, waardoor het snoepje bleef haken in mijn keel en ik het heel erg benauwd kreeg. Al hoestend schoot het snoepje gelukkig los en heb ik het uit mijn mond verwijderd. Eenmaal thuisgekomen kreeg ik koffie met een koek en tijdens het eten van die koek durfde ik niet meer te slikken (ik raakte echt in paniek) omdat ik bang was om te stikken. Koek opzij gelegd en maar wat water gedronken (dat ging toen wel goed). Ik heb toen maanden bijna niet gegeten, waardoor ik 10 kilo af ben gevallen (at zelden vast, veel vloeibaar). Uiteindelijk ben ik toch vast voedsel gaan eten en bemerkte ik dat het redelijk goed ging. Toch voel ik iedere keer nog die angst om te slikken, vooral in gezelschap. Wat kan ik hier aan doen?

Ik denk dat het goed is om psychologische hulp te zoeken, via de huisarts, om te kijken of deze traumatische ervaring met een soort fobie als gevolg, beter verwerkt kan worden.

Drs. N. Wolswinkel