Geen betaalde en niet-noodzakelijke arbeid op zondag

In het antwoord op een voorgaande vraag wordt gesteld dat je op zondag niet met het openbaar vervoer mag reizen omdat het personeel op die dag dan voor jou “betaalde en niet-noodzakelijke arbeid” moet verrichten. Maar wat als je in een wereldstad woont, waar miljoenen mensen leven en je niet genoeg geld hebt voor een auto (hoge kosten), en alleen met de trein bij de kerk kunt komen? Daar is geen sprake van in een Nederlanse stad, maar bijvoorbeeld wel in HongKong, Tokyo, Peking, New York, etc.

Zelf zijn we woonachtig in de zeer nabije omgeving van een grote stad. Daar worden degenen die om een of andere reden niet naar Gods huis kunnen komen, door anderen gehaald. Ook hebben we mee gemaakt dat, ter gelegenheid van een doordeweekse dienst, mensen wel met het openbaar vervoer kwamen. Zelf zou ik er voor kiezen, als het niet mogelijk is om met eigen vervoer naar Gods huis te komen, te vragen of er bij de betreffende kerk een ophaaldienst is. Is dit anders, dan zou ik een bandje opzetten of een preek lezen. Zeker met kinderen zou ik op Gods dag geen gebruik maken van het openbaar vervoer omdat dit kan leiden tot een ontheiliging van de zondag.

Overigens ben ik blij dat ik niet in Hong Kong, Tokyo, Peking en New  York woon. Bovendien zou ik als algemene regel willen geven dat, als we niet weten wat we doen moeten, we het niet nauw genoeg kunnen nemen. Om zegen te kunnen geven is de Heere niet afhankelijk van een (menselijke) inzetting van openbaar vervoer op zondag. Bovendien: door mijn deelnemen aan het openbaar vervoer op zondag houd ik dan ook dit vervoer in stand voor mensen die dit gebruiken voor zondige doeleinden. De Heere weet er van als ik een kerk niet kan bereiken. Dan kan Hij ook mijn huiskamer tot een kerk maken. Bovendien: is dan niet de mogelijkheid te onderzoeken (indien mogelijk) om met anderen in de naaste omgeving kerkdiensten te beleggen? Om die reden zijn vroeger wel afstandsevangelisaties ontstaan, waar zegen viel.

Ik wens je Gods zegen toe, ds. J. van Rossem