Ellendig alleen

Ik heb eigenlijk geen vraag. Ik voel me alleen ellendig alleen. Ik kan me niet meer concentreren op mijn dagelijkse bezigheden, omdat ik zo bezig ben met belangrijkere dingen. Maar het kan zo niet doorgaan. Vertrouwen wil ik, maar het lukt me niet meer. Bidden wil ik, maar het zijn alleen maar kreten. Gehoorzamen wil ik, maar ik ga weer mijn eigen weg. Steeds val ik weer in dezelfde zonde. Helpen kunnen jullie niet. Deze weg zal ik alleen moeten gaan. Maar alsjeblieft, bid voor me.

Beste vrager die niet/wel vraagt,
 
Ja, zo duid ik je maar aan. Ik zou er ook boven kunnen zetten: je vraagt niets maar roept wel vragen op. En het is juist daarom dat ik toch maar een paar vragen stel. Ik wil je graag proberen te helpen, maar daarvoor moet ik eerst een paar dingen weten.

1. Je voelt je zo alleen, bedoel je daarmee dat er misschien wel mensen om je heen zijn, maar dat je met niemand van hen kunt praten over wat jou bezig houdt? En kun je dat dan niet omdat ze niet naar je willen luisteren of omdat ze je niet begrijpen?

2. Je schrijft dat je met belangrijker dingen bezig bent en dat je je daarom niet kunt concentreren. Zou je mij willen vertellen wat die belangrijkere dingen zijn?

3. Je schrijft ook over een zonde die in de weg zit. Ik weet niet of dat je grootste probleem is, maar een probleem is het in ieder geval. Mag ik ook weten wat je daarmee bedoelt?

Kortom, jouw mail roept een aantal vragen op die ik hier maar stel. Niet omdat ik nieuwsgierig ben maar omdat ik je graag zou willen helpen.
 
Mag ik dus wat meer van je horen?
 
Hartelijke groeten,
Ds. J. Westerink