Verbannen te zijn van Christus

Paulus zegt dat hij zelf wel wenste verbannen te zijn van Christus voor zijn volk. Had hij het er dan voor over dat hij wel naar de hel wilde voor zijn volk of bedoelde hij de tijd hier op aarde? Als hij het voor eeuwig bedoelde is het dan niet zo dat hij zijn volk liever had dan Jezus?

Rom 9:3: Verbannen (HSV en NBV: vervloekt).

Paulus heeft ontzaglijk veel verdriet over het ongeloof van zijn volksgenoten. Het gaat hem echt aan zijn hart. Hij heeft er veel voor over  om van deze last verlost te worden. Hij wenst als het ware dat de joden hem maar zouden vervloeken en niet Jezus, dan zouden de rollen omgekeerd zijn: Israel bij Christus en Paulus uitgeworpen. Paulus zou zichzelf -als het kon!!- wel willen opofferen voor zijn volk. Het is bij vergelijking. Hierdoor laat hij zien hoe intens hij lijdt onder het ongeloof van zijn volk. Het is dus niet zo dat hij zijn volk liever had dan Jezus. Maar hij zou zichzelf wel willen opofferen als dat mogelijk was. Juist omdat hij de Heere zo lief had, had hij ook zijn volk zo lief. Maar hij heeft wel beseft dat dit een onmogelijk gebed was.

Ds. W. C. Meeuse