Vreemde fantasieen

Ik kan soms erg fantaseren. Op zich hoeft dit geen belemmering te zijn, maar soms komen er hele vreemde fantasieen bij mij boven. Heel vaak denk ik aan de toekomst en dan met name aan de dood. Ik bedenk me dan hoe men zal reageren als ik er niet meer ben. Als ik mezelf erop betrap dat ik hieraan denk, heb ik dit wel onder controle en kan ik wel weer aan andere dingen denken, maar ik voel me achteraf vaak schuldig dat ik op zo'n verkeerde manier fantaseer. Het zit in mijn aard om veel na te denken en om me allerlei dingen voor te stellen, maar als het over onderwerpen als de dood gaat, heb ik hier nogal last van. Wat kan ik hier tegen doen?

Ik weet niets van de leeftijd van de indiener van deze vraag of de verdere achtergrond, dus is het wat lastig reageren. Doodsgedachten heeft iedereen wel eens, maar als je die vaak hebt moet je een hulpverlener zoeken. Dit ligt m.i. op psychisch terrein. Fantaseren over wat er na je dood gebeurt doet iedereen wel eens heimelijk, maar zodra het obsessief wordt, moet je echt hulp zoeken. Kan er angst achter zitten? Angst voor de toekomst? Of juist een minderwaardigheidsgevoel ("ziet iemand mij wel staan? wat zou men over mij zeggen als ik dood ben, zou men mij missen of juist waarderen?").

Hoe dan ook, wij mogen ons in Gods hand veilig weten. De toekomst is onzeker, Gods liefde niet. En in Christus zijn wij voor God waardevol. Wij mogen staan in Zijn genade en weten dat God ons liefheeft (Rom. 5:1 e.v.; Rom. 8:31 e.v.). Richt je op die woorden, neem ze met een gelovig hart aan, bid om Gods Geest die rust geeft en je helpt je in Gods armen over te geven. Hopelijk zullen deze gedachten en fantasieen dan als vanzelf naar de achtergrond verdwijnen, minder belangrijk voor je worden. Praat er ook open over met vertrouwde mensen. Sluit jezelf niet af, anders gaan zulke dingen alleen maar een eigen leven leiden en worden ze mogelijk juist problematischer. Ik hoop hiermee enkele suggesties te hebben mogen doen.

Ds. K. van den Geest