Preken op huilerige toon

Waarom praten sommige predikanten op de kansel met een 'verdraaide' stem of op huilerige toon, terwijl ze in de dagelijkse omgang normaal praten?

Geachte vragensteller,

Eerst dacht ik, wat moet ik nu met zo'n vraag, maar toen ik begon te schrijven zag ik dat het juist een heel wezenlijke vraag is.

Waarom sommigen op de kansel een 'verdraaide' stem laten horen, moet u eigenlijk aan hen zelf vragen. Sommige predikers zijn heel zakelijk en andere juist heel emotioneel. Als je als dienaar de kansel opstapt, dan doet dat iets met je. Je gaat namelijk het belangrijkste goede nieuws aan mensen vertellen die het eigenlijk allemaal zelf wel kunnen regelen, omdat ze van nature doe-het-zelvers zijn. Sommige dienaren beseffen heel sterk dat ze als ze de kansel opstappen 'mond van God' zijn. Vertellen aan de gemeente, wat God te vertellen heeft: “Alzo spreekt de HEERE!” Dit brengt iets teweeg in een mens, bij sommige dienaren een gevoel van onwaardigheid: “Ik ben het niet waard en ik ben niet zo'n goede spreker.” Bij anderen een gevoel van onbegrijpelijkheid: “Hoe is het mogelijk, dat Hij mij daarvoor uitkoos.”

Overladenheid: “Alsof je als je de kansel opgaat net als Paulus a.h.w. in de derde hemel mag kijken en mag vertellen wat je daar hebt gezien.” Al deze gevoelens kunnen dus psychosomatische emoties teweegbrengen in een mens. Dus dat hij zich zo bewust wordt van het proces, dat dit effect heeft op zijn stem en gemoedsaandoeningen.

Daar komt nog bij, dat de Schrift dat soms ook wel in zich bergt. Bijvoorbeeld als je moet preken over het lijden en sterven van de Heere Jezus, of van bepaalde mensen in de Bijbel. Als je over ziekte, oorlog, honger, aardbevingen, ellende, zonde en schuld moet preken of over geboorte, blijdschap, hemel en eeuwig leven enz. Dit doet toch ook wat met de prediker?

Maar als het een trucje, spelletje wordt, een kunstje van een VDM (dienaar van het goddelijke Woord) is, dan is hij het niet waard dat hij in het ambt staat, want Gods Woord is geen spelletje, maar een Woord van leven of dood van hemel of hel van eeuwig gelukzalig en eeuwig rampzalig. Van levens van mensen die er soms heel diep door moeten gaan, daar maak je geen toneelstukje van.

Maar in deze denk ik, dat u wel kunt zien of het echt of namaak is! De Heere geven ons de gave van de onderscheiding!

Ds. J. Hoekman,
Sebaldeburen