Af en toe geloofsvreugde

Soms ben ik zo blij met het geloof, dat ik mijn blijdschap niet eens kan uiten. Maar dat voelt achteraf tegenstrijdig. Ik strijd namelijk al jaren lang met mijn geloofszekerheid. Wat zou het toch heerlijk zijn om er zeker van te zijn om eeuwig in Zijn Vaderhuis te mogen zijn. Hoe kan dat toch dat die vreugde in mij leeft, terwijl ik niet weet of ik wel echt Gods kind ben? Ik verlang er zo naar om Hem eeuwig te mogen volgen en te dienen. Maar met dat ik dit typ, besef ik me ook dat dit misschien maar een moment is waarop ik dat verlang. Want kort hierna kan ik weer neigen naar de zonden. Die vreugde ervaar ik echt niet dagelijks. De vreugde komt af en toe. Dat vind ik wel belangrijk om erbij te vermelden.

Beste vriend(in),

Jij bent heel erg blij met het geloof. Maar wat bedoel je precies. Heb je dat zelf helder? Het geloof is niet meer dan een verbindingsmiddel. Zoals een glas mij verbindt met fris water. Dan is het glas geen doel op zichzelf. Het glas is het instrument om mij te verbinden met fris water. Zo is het geloof het instrument dat mij verbindt aan Christus. Ik hoop dat je zegt: maar dat bedoel ik ook. Je bent niet blij met het geloof als een op zichzelf staand iets, maar je vindt al je vreugde in de Heere Jezus Christus!

Toch strijd je al jaren met geloofszekerheid. Heel eerlijk van je om dat neer te schrijven. Enerzijds ervaar je vreugde in God, anderzijds twijfel je of je wel echt Zijn kind bent. Het ene moment verlang je hem te volgen en te dienen, maar op een ander moment neig je weer naar de zonden.
 

"Soms denken mensen: als ik het voel, dan heb ik het en als ik het niet voel, dan heb ik het niet. Nee, het geloof vertrouwt zich aan de Heere Jezus toe"

Dat laatste is niet zo vreemd. Graag wijs ik op het Bijbelse onderwijs uit de Heidelbergse Catechismus. Een gelovige (jazeker, een gelovige!) is van nature geneigd God en zijn naaste te haten (zondag 2, vraag 5). Wij zijn zo verdorven, geneigd (hier heb je het woord dat je zelf gebruikt!) tot alle kwaad (zondag 3, vraag 8). Het leven van het geloof is strijd. Je moet niet schrikken wanneer je merkt dat je nog steeds een neiging hebt naar de zonden. Dat is onze oude mens. Wie tot geloof in de Heere gekomen is, gaat dat merken. Je wordt een tweemens: een oude mens en een nieuwe mens (zondag 33). Het oude moet sterven, maar wil niet dood zijn. Het oude verlangt naar de zonden en wil God nooit dienen. Het nieuwe leeft voor God, zelfs volmaakt. Het nieuwe leven kan niet zondigen en heeft Gods eer op het oog.

Wie is de Heere Jezus voor jou? Onderzoek biddend de Schriften, die getuigen immers van Hem. Geloof Zijn heil- en troostrijk woord. Pas op dat je geloof niet verwart met gevoel. Want dat is niet hetzelfde. Soms denken mensen dat: als ik het voel, dan heb ik het en als ik het niet voel, dan heb ik het niet. Nee, het geloof richt zich op het Woord en vertrouwt zich aan de Heere Jezus toe. Ten diepste is dit het werk van de Heilige Geest. De Geest van God gebruikt in het bijzonder het Woord om je gang en treden vast te maken.

Ik hoop dat dit antwoord je wat richting geeft. Stel gerust vervolgvragen. Gods zegen gewenst.

Met hartelijke groet,
Ds. J. A. Mol