Geldigheid kinderdoop bij ongelovige ouders

Ik ben de laatste tijd erg aan het nadenken over de doop en de betekenis daarvan. Ik kom zelf uit een evangelische hoek, maar sinds ik met de uitverkiezingsleer in aanraking kwam ben ik daar toch een beetje een vreemde eend in de bijt. Natuurlijk hou ik me nu ook bezig met de vraag: kinderdoop of enkel dopen na belijdenis van het geloof (ook wel volwassenendoop of geloofsdoop genoemd).

Nu ben ik een paar boeken aan het lezen over de doop. Zowel van reformatorische schrijvers als van baptisten. Een vraag die ik graag zou willen stellen: Volgens de leer van de gereformeerde kerken worden de kinderen van gelovigen opgenomen in het verbond. Dat is eigenlijk een hele mooie gedachte. Toch vraag ik me af, wat nu als de ouders van een kind niet gelovig zijn en het kind wordt toch gedoopt (door gebrek aan kerkelijke tucht). Is de kinderdoop dan eigenlijk wel geldig?

Het is voor de kerk niet mogelijk het al dan niet echt gelovig zijn van de ouders precies vast te stellen. Over het hart oordeelt de kerk niet: wij zouden ons nogal eens vergissen. Het verbond mag dus niet afhankelijk gemaakt worden van de oprechtheid van het geloof van de ouders. Dat betekent dat de kerk kinderen van ouders, die hun geloof belijden en ernaar leven als leden van de verbondsgemeente heeft  te dopen. Uiteraard na de ouders te hebben onderricht, over hun motieven te hebben gesproken en op hun verantwoordelijkheid gewezen te hebben.

Staan ouders onder kerkelijke tucht vanwege hardnekkige dwaling of ergerlijke levenswandel, dan kunnen hun kinderen niet gedoopt worden zolang zij zich niet bekeren. Tucht kan namelijk het verbieden van de sacramenten (beide Doop en Avondmaal) inhouden. Het is echter moeilijk aan te geven wanneer tucht op zijn plaats is. Daar liggen altijd weer moeilijke afwegingen. Is dat bijvoorbeeld ook bij onvoldoende kerkgang etc.?

Wat beoog je met de tucht, is weer een andere vraag, die zich opdringt. Mij dunkt, in dien een kerkenraad na voldoende gesprek en onderricht besluit een kind toch maar te laten dopen, al zijn er enige twijfels en vraagtekens, dan is de doop geldig indien ze in de Naam van de Drieënige God is verricht zoals in de meeste kerken toch wel gebeuren zal. Maak dus de geldigheid van de doop niet afhankelijk van het geloof. De doop is geen antwoord op ons geloof (of het geloof van de ouders). Maar het geloof is antwoord op de doop en op het verbond.

Wee degenen, die het verbond(-steken) ontvingen of aan hun kinderen lieten geven en er niet naar leefden en aan beantwoordden. Dat kunnen echter ook heel trouwe kerkmensen zijn. Die spanning moet je altijd blijven beklemtonen naar alle ouders toe, die willen laten dopen en naar de hele verbondsgemeente.

Ds. J. L. Schreuders