Klasgenoten veroordeelden mij als Rooms-Katholiek

Ik ben zelf Rooms-Katholiek, maar heb bijna mijn hele schoolperiode op Protestants Christelijke-scholen gezeten, met voor een groot deel ook klasgenoten uit de reformatorische hoek. Ik heb dit nooit als een probleem gezien, omdat ik altijd geleerd heb dat je je naaste lief moet hebben als jezelf. Wat mij alleen stoorde, was dat een aantal van mijn klasgenoten mij veroordeelde omdat ik niet tot hun kerk behoorde en sommigen zelfs weigerden om met mij samen te werken omdat dit, "des duivels" zou zijn. Nu is mijn vraag, hoe dit gedrag te rijmen valt met de bijbel, waarin aan ons gevraagd wordt elkander lief te hebben?

De vraag wil eigenlijk een verklaring hebben van het gebod: je naaste lief te hebben als jezelf. Tenminste dienen dan de woorden zorgvuldigheid, zelfverloochening en respect te vallen. De omschrijving van de ervaringen op school tonen in houding, gedrag en woorden zeker geen zorgvuldigheid.

Omgang met iemand uit een ander milieu en met andere principes vraagt soms best zelfoverwinning en dus ook zelfverloochening. Proef de gedachtewereld van de ander en sla zijn levenswandel gade zonder voorafgaande veroordeling. Dat leidt tot het respecteren van je medemens als schepsel van God en mogelijk ook iemand van wie je wat kunt leren.

Liefhebben betekent niet dat je vanuit je bijbels principe geen discussie kunt aangaan en dat je op grond van het bijbels getuigenis bepaalde dingen niet kunt onderschrijven. Lief hebben is de ander het beste gunnen en niet poeslief doen en hem feitelijk aan zijn lot overlaten.

De kunst is je overtuiging voor te leven en tot jaloersheid te brengen. Dat komt voort uit de geleerde liefde van God tot jou. Dan kun je niet een betweter zijn, wel een bewogen mens die niet anders kan leven dan de bijbel leert. Het is genade die ook uit komt in je uitstraling: het is de toon die de muziek maakt.

De profeet Zacharia bewaart voor extremiteiten als hij zegt: Niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest zal het geschieden.

Ds. B. J. van Vreeswijk