(...)Mijn vraag is dus of ik trouw moet blijven aan de kerk waar God me geplaats...

In mijn gemeente is zolang ik er zit (18 jaar) geen dominee. De diensten worden dus opgevuld met leesdiensten en er komt ook wel eens een dominee. Afgelopen zondag had de dominee die toen een preek bij ons hield het er over dat er elke zondag voeding te vinden was in de kerk. Nu zit ik al een paar weken in de kerk met het gevoel dat ik daar niet thuis hoor. Ik kan gewoon niet luisteren naar de preek, d.w.z. mijn aandacht erbij houden. Maar er was ook een keer een districtsavond en toen zei de spreker dat je juist trouw aan de kerk moest blijven. Mijn ouders willen graag dat ik met hun mee ga, maar het liefst zou ik zelf een andere kerk op zoeken. Ik geloof zelf ook, maar ik geloof niet dat de kerkdiensten die ik nu bezoek bijdragen aan mijn geloof. Mijn vraag is dus of ik trouw moet blijven aan de kerk waar God me geplaatst heeft of dat ik ook naar een andere kerk mag uitkijken?

Beste vragensteller,

Best een lastige vraag die je stelt. Trouw blijven aan je kerk waarvan je denkt dat deze niet bijdraagt aan je geloof. Maar, is dat ook zo? Ik bedoel: denk je dat andere kerken hier wel aan zullen bijdragen? En waarom dan? En hebben die andere kerken, die in dat opzicht aantrekkelijker lijken, misschien met betrekking tot andere onderwerpen minpunten of moeilijkheden? 

Misschien had je deze tegenvragen niet verwacht, maar het is nooit verkeerd om je eigen ideeën eens wat verder te onderzoeken. Wordt ons geloof niet ten diepste door de Heere zelf gewerkt en gevoed? Thuis, tijdens je stille tijd, of in de kerk, of op een districtsavond, of als je met je vrienden de Bijbel opendoet of samen zingt. Misschien kost het op de ene plaats wat meer moeite om het te verkrijgen, maar toch zal de Heere altijd voedsel geven aan Zijn kinderen, die met een waar geloof op Hem vertrouwen. Nu eens een heel andere vraag: zou jij iets kunnen betekenen voor je huidige kerk? Door je gebed? Door met mensen te praten over wat je ervaart of over wat je mist? In onderlinge liefde en bewogenheid moet daar toch een goed gesprek over te voeren zijn? Dat kost wellicht behoorlijk wat van jezelf. Overstappen naar een andere kerk lijkt makkelijker, maar is het zeker niet!

Tot slot: de Heere weet altijd wat nodig is voor Zijn kinderen. Ik herinner me iets van Boston waarin hij vertelt van een gemeente die door een predikant altijd met de Wet 'om de oren geslagen werd', wat sommigen moedeloos maakten of deed klagen. Maar niet lang daarna kwam er een andere predikant die meer nadruk op de rijke en vreugdevolle boodschap van het Evangelie legde. Zo kan het ook in ons leven gaan, door wisseling van predikanten en ambtsdragers, door wisseling van woonplaats, of door zelf de Heere in Zijn wijngaard te mogen dienen.

Vriendelijke groet,
Ir. R. H. Warnaar