Mag iemand die verkering heeft gehad, samengewoond, (christen) en tot bekering e...

Mag iemand die verkering heeft gehad, samengewoond, (christen) en tot bekering en geloof komt, een nieuwe relatie aangaan? Of mag iemand nooit meer een nieuwe relatie aangaan?

Beste vragensteller,

Je vraag is of iemand die heeft samengewoond een nieuwe relatie mag aangaan. Als ik het goed heb ingezien, heb je het samenwonen beëindigd nadat er in je leven een ommekeer was gekomen.

Ik begin met iets, wat we in bewogenheid moeten vaststellen: het samenwonen brengt veel verwarrende situaties met zich mee. Formeel ben je dan niet getrouwd en dan zou je ‘terecht’ kunnen zeggen: dan is een uit elkaar gaan ook geen ‘scheiding’. Maar waar je alles deelt, ben je -hoewel niet formeel- toch daadwerkelijk met elkaar getrouwd en is het uit elkaar gaan bepaald geen pure formaliteit, maar in wezen een scheiding. Daarom is het goed, als je deze vraag stelt: kun je dan opnieuw een relatie aangaan? Voor de wet natuurlijk wél. Maar hoe is het in de ontmoeting met de Heere?

Ik meen, dat je daarvoor maar niet moet beginnen met de vraag: “Mag het” of: “Mag het niét?” Begin maar, voor de Heere je schuld in deze te belijden. Want laten we het maar heel concreet en eerlijk stellen, dat het ônde is. Aan de hand van de Bijbel houden we vast aan de belijdenis, dat God het hùwelijk heeft ingesteld. Je stapt dus niet eventjes over van de ene leefstijl naar de andere. En als je zo’n weg van het belijden van schuld en zonde voor de Heere oprecht mag belijden, geeft dat niet anders dan vrede in het hart. En dan is er naar mijn inzicht ook een weg, om een relatie aan te gaan, die hopelijk tot een huwelijk zal leiden.

Daar voeg ik wél iets aan toe. Uiteraard ken ik niet je persoonlijke omstandigheden. Maar het zou kunnen zijn, dat je ouders over het ‘samenwonen’ verdriet hebben gehad. Dan is het goed, ook aan hén de verkeerde weg te belijden. Ook dat geeft vrede in het hart en met elkaar.

Een gezegende tijd toegewenst!

Ds. W. Arkeraats