Verkering uit door occulte therapie

Dankzij het gebed van mijn vriendin zijn wij op hele wonderlijke wijze met elkaar in contact gekomen en hebben we sinds drie jaar verkering, hoewel ik eigenlijk geen vrouw meer wilde (ik ben nu eind 50 en vond het wel prima alleen). Wel heeft zij zich nog nooit echt helemaal over kunnen geven omdat ze graag nog een bevestiging van God wilde. Om te kijken of we wel echt bij elkaar pasten is ze allerlei wereldse dingen gaan onderzoeken zoals Enneagram, bindings- en verlatingsangst, bij een christelijke therapeut geweest en helaas vorig jaar begonnen met PRI-therapie. In mijn ogen is dat occult omdat het gebaseerd is op het Boeddhisme. Ik heb mijn bezwaren geuit, maar toch is ze er mee begonnen.

Recentelijk hadden we weer een heftige aanvaring en heeft ze mij de deur gewezen. In het begin hebben we heel veel samen gebeden, Bijbel gelezen en veel tijd met God doorgebracht. Maar naarmate zij steeds langer met haar therapie bezig was, brachten we samen steeds minder tijd met God door. Zij bracht ook zelf minder tijd met God door en onze gesprekken gingen ook meer over hoe we op maatschappelijk terrein wel of niet bij elkaar zouden passen. Ik probeerde steeds bij het Woord van God en Zijn liefde te blijven (“het antwoord staat in het Woord”, zei ik dan) maar het lukte me helaas niet altijd om haar mondelinge aanvallen te weerstaan en werd ik vaker meegetrokken in ruzies. Het leek wel alsof zij voornamelijk de dingen die niet goed gingen opsloeg en alles wat wel goed ging, besefte ze niet.

Ik heb haar al in 2023 gewaarschuwd dat je door negatief denken een ander gedrag gaat krijgen. Door een preek recentelijk zijn bij mij helaas pas de ogen open gegaan. Ik denk dat de satan haar uit Gods hand wil roven en ik heb dat niet in de gaten gehad. Ik sta nu voor een groot dilemma: ik ben een kind van God en kan eigenlijk niet toelaten dat een ander kind uit de hand van God geroofd wordt. Maar ik kan ook andere christenen eigenlijk niet vertellen dat zij een naar mijn idee occulte therapie volgt, want dan wordt ze misschien uit onze Bijbelkring gezet en mag ze -denk ik- de kerk niet meer in totdat ze gereinigd is. Ik mag na onze laatste ruzie niet meer bij haar binnenkomen en kan dit dus niet bespreken. Ze heeft een paar mensen verteld waarom het uit is. Ik kan misschien raden waarom, maar zelf heeft ze het mij in de afgelopen vier weken nog niet verteld. Geestelijk gaat het niet echt goed volgens mij.

Wat is wijsheid om te doen? Moet ik het maar even aan God overlaten? Het gaat hier niet om mij, maar om God en Zijn geliefde dochter. Ik ben voor haar zo lang alleen geweest dat ik ondanks veel verdriet ook alleen verder kan. Daarnaast heb ik door deze hele reis met haar het Woord van God ontzettend goed leren kennen en Zijn liefde op een onwaarschijnlijke wijze ervaren. Ik zie het als een grote zegen dat God haar op mijn pad heeft gebracht.

Beste vraagsteller, Wat een triest verhaal eigenlijk. U schrijft dat u dankzij het gebed van uw vriendin op een heel wonderlijke wijze met elkaar in contact bent gekomen. U hebt dat beiden destijds als uit Gods hand ervaren. Maar daarna ging uw vriendin twijfelen en wilde ze nogmaals een bevestiging van God. Ze heeft ook allerlei therapieën gevolgd om toch maar die bevestiging te krijgen. Ze heeft zelfs therapieën gevolgd waar u vraagtekens bij hebt. Het heeft veel spanning in uw relatie gegeven en eigenlijk is de relatie nu ook uit.

Tsjonge, het is echt jammer dat het zo is gegaan terwijl het zo mooi begonnen was. Het lijkt wel of ze bang is een huwelijk met u aan te gaan. Ze wil van te voren helemaal zeker weten dat haar keuze voor u goed is. Ze dreigt nu verstrikt te raken in allerlei therapieën waar ze waarschijnlijk ook grof voor moet betalen. 

Ik denk dat het goed is dat u -zeker nu ze u de deur heeft gewezen- op afstand blijft. Ze moet er zelf mee in het reine zien te komen. Ze is volwassen en heeft daarin een eigen verantwoordelijkheid. Hoe graag je ook zou willen, op een gegeven moment is het toch beter om maar afstand te houden.
 
Ik weet niet of het satan is die haar uit de hand van God rooft. Het kan ook gewoon haar eigen onzekerheid zijn en dat ze bang is voor een grote stap wat het huwelijk toch inderdaad is. Heeft ze vroeger negatieve ervaringen gehad op dat gebied zodat ze er een soort van bindingsangst aan heeft overgehouden? 

Verder kunt u er echt niet zoveel aan doen. Ze moet wat dat betreft daar zelf een uitweg in zien te vinden. Uiteraard kunt u wel voor haar blijven bidden. Als ik u was, zou ik echt de nodige afstand houden. En ik vraag me eerlijk gezegd af of het wel goed gaat komen. Houd daar dus welk rekening mee. Heel veel sterkte de komende tijd toegewenst. 

Alie Hoek-van Kooten