Bezigheid tussen twee kerkdiensten

Bij goed weer gaan wij graag een stukje wandelen, zeker als we avondkerk hebben. We wonen dichtbij het strand en hebben wat bos in de buurt.

Anders spelletjes, lezen of we doen ergens een bakkie of er komt iemand bij ons.

Dat je je telefoon pakt heeft alles met discipline te maken. Jij bent degene die m pakt. Bij ons ligt de telefoon op zondag boven, geen verleiding beneden.
Spreek met elkaar, speel een spel, doe een puzzel, luister aandachtig muziek, eet uitgebreid met elkaar en misschien wel met gemeenteleden. Maak een wandeling als het weer het toelaat, lees een goed magazine, dat is makkelijker dan een boek.
En laat vooral die verwoestende telefoon ver van je liggen.

Iets waar je ontspannen verantwoord van kan genieten

Ontspannen!! , jammer dat je geen lezer ben. Misschien is een luisterboek een optie? Of muziek luisteren. Wandelen, spelletjes doen, op bezoek bij mensen
Een taart/cake bakken. Puzzelen. Kleuren voor volwassenen, lekker uitgebreid in bad, etc etc.

Lastig vraagstuk inderdaad.
Het is inderdaad niet wenselijk als iedereen op zijn telefoon zit (al is het effect als iedereen in een boek zit weggedoken ook weg).
Gezamelijk muziek luisteren? Moeilijk, want probeer maar eens een muziekstuk te vinden wat voor iedereen beluisterbaar is (en ieder voor zich op de koptelefoon lijkt me ook niet wenselijk).

Telefoon op zondag uit, ook de pubers. Geen laptop, geen sociale media.
Zo simpel is het. Lezen, wandelen, wat muziek luisteren, iets lekkers klaarmaken, spelletjes, een goed gesprek met elkaar, powernap ... hoe deden we dat 'vroeger'? Zo dus. En het was nog gezellig ook.

We worden met z'n allen te afhankelijk van de telefoon!

Beste "dorpeling",
Vroeger waren er inderdaad geen mobiele telefoons, maar met een boek sluit je je net zo goed af van de rest van het gezin.

En als mijn vader orgelmuziek aanzette zaten wij als kinderen heel snel boven.
Met je eens dat de telefoon een tamelijk nieuw fenomeen is, maar dat betekent niet dat het vroeger veel beter was...

Dat zeg ik ook niet @-Hans, maar het niet meer weten wat te doen met onze vrije tijd, inclusief onze zondag, is wel van de 'smartphonetijd'.

Vroeger was het niet beter, maar ik durf wel te zeggen dat contact toen persoonlijker en (meestal) dieper ging dan nu.

De telefoon is hierin wel dé grote afleider. Let maar eens op hoe vaak wordt een gesprek daardoor wordt onderbroken. Toch 'even kijken hoor...' en ik vind dat ergens triest.

Mee eens dat de telefoon een grote afleider is (en ik ben er zelf zeker ook neit ongevoelig voor.

Aan de andere kant merk ik wel dat de kinderen tegenwoordig wél in de kamer zitten (met oortjes in), terwijl we vroeger uberhaupt niet in de kamer zaten als mijn ouders hun zondagse muziek draaiden.
Het was vroeger niet beter (Prediker zei al zo iets), maar wel anders inderdaad.
Ik zie mijn kinderen vaker dan ik mijn ouders vroeger zag op zondag, maar of er meer contact is is inderdaad de vraag...

Ik ga bewust even "schuren" ;).
Hier ooit ook voor een beeldschermloze dag gekozen, maar bewust niet op zondag maar juist een andere dag. De gedachte hierachter was dat wij niet wilden dat de zondag geassocieerd wordt met een dag waar niks "mag"

@jedidjas; wijze keuze eigenlijk wel.
Als ik eerlijk ben herinner ik me de zondagen van vroeger inderdaad als de dag waarop niks mocht, heel veel moest, en je alleen de zaterdag als "weekend" ervoer.

En om heel eerlijk te zijn heb ik dat gevoel nog steeds, hoewel ik me daar zelf geen regels meer in opleg.

Stiekem hebben die zondagen er toch ingehakt.