Afwachtend in de kerk zitten
Redactie Refoweb | 7 reacties | 27-01-2026| 07:59
Vraag
Ik heb zo ontzettend veel moeite met mensen om mij heen die op zo’n grote zaligheid geen acht slaan omdat ze alleen maar de zogenaamde negatieve teksten uit de Bijbel citeren zoals: "Er is niemand die naar God zoekt", of "Geloof is een gave van God", of "God opende het hart van Lydia". Zo kan je geen gesprek beginnen en wachten ze (misschien wel) hun hele leven af. Maar de positieve teksten zoals: "Wend u naar mij toe en wordt behouden, geloof in de Heere Jezus Christus". "Bekeert u en geloof het evangelie" of "Laat u met God verzoenen". Dat geloven ze dan niet. Lijkt wel of ze er in willen blijven hangen; God moet het doen. Ondertussen kan elke dag de laatste dag zijn.
Ik vind het zo schrijnend dat er dominees zijn die zo de mensen afwachtend in de kerk laten zitten. Ik heb hier zo ontzettend veel moeite mee. Hoe ga ik hier mee om? God is zo gewillig, Hij wil niet dat iemand verloren gaat, maar dat ze zich zullen bekeren en leven. Ik kan het niet los laten!
Antwoord
Gods diepste verlangen -en dat is Zijn geopenbaarde wil- is dat alle mensen in Hem zullen geloven. Tegelijkertijd staat er ook in het Woord dat ongeloof het gevolg is van onwil. Dus als iemand verloren gaat is dat niet vanwege een voorwaardelijke prediking, maar vanwege eigen ongeloof. We hebben immers de Bijbel waarin het evangelie glashelder wordt beschreven, ondanks dat er dominees zijn die daar een andere uitleg aan proberen te geven.
En voor jou als troost: het loopt God niet uit de hand. Er zal straks in de hemel niemand gemist worden die er wel hoort. En er zal niemand binnenkomen zonder bruiloftskleed.
Lees ook:
- God moet het doen
- Het verstand en hart openen
- Voorwaardelijk preken
- Veel te makkelijk zalig gepreekt
En de vragen en antwoorden onder de tag 'Lijdelijkheid'.
Dit artikel is beantwoord door
Redactie Refoweb
Bijzonderheden:
Mailadres: vragen@refoweb.nl
Dit panellid heeft meerdere artikelen geschreven
Jeruzalem, Jeruzalem (…) Hoe vaak heb Ik uw kinderen bijeen willen brengen, op de wijze waarop een hen haar kuikens bijeenbrengt onder haar vleugels; maar u hebt niet gewild!
Eerlijk gezegd denk ik dat als predikers (die vraagsteller specifiek benoemt) ook iets van die pijn kennen, er anders gepreekt zou worden…
https://youtu.be/MKkpulbZSUU?si=CguK_0pahqtwGmCS
Het staat denk ik niet letterlijk zo in het Woord.
Maar wel dat ongeloof het gevolg is van ongehoorzaamheid.
En ongehoorzaamheid heeft alles te maken met onwil.
Want willen deze mensen God dan wel als Koning in hun leven?
Voor sommigen is de weg die God met hen gaat (als beproeving) niet de weg die men wil gaan.
Denk aan de Israëlieten in de woestijn. De beproeving bracht hun tot mopperen, ongehoorzaamheid, ongeloof, en zelfs terugwillen naar Egypte.
Tja, is dat onwil of onmacht...?
Maar denk ook aan Job, hoewel hij God totaal niet begreep en zelfs "boos" op Hem was, zich toch aan Hem bleef vastklampen!
Geloof brengt een strijd, waarin we opgeroepen worden om de goede strijd te strijden. Daarin kan je inderdaad ook schipbreuk lijden, zie 1 Tim. 1:18-19.
