Interpretatieverschil of dwaalleer

Net als velen heb ik mijn zorgen over de uitspraken van ds. Verschuure in het RD betreffende de verbondsdoop. Is op basis van 1 Johannes 4:6 / Efeze 2:20 / Galaten 1:7 te zeggen dat deze predikant een dwaalleraar is omdat hij afwijkt door selectieve interpretatie en zich niet onderwerpt aan de hele raad van God (Handelingen 20:27)? Of is hier sprake van een interpretatieverschil, omdat de verbondsdoop (volgens mij) pas gangbaar werd in de vierde eeuw? Staat zijn afwijkende visie op dezelfde voet als mensen die de geloofsdoop leren?

Het zijn beide afwijkingen van de reformatorische visie. Als we mensen afwijzen die een afwijkende (geloofsdoop) visie hebben op de doop, moeten we bijbels gezien dan niet dezelfde lijn trekken voor onze 'eigen' dominees op basis van 2 Johannes 1: 9-11? Niet om hard te zijn, maar om 'de kudde' te beschermen die God ons toevertrouwd heeft. Met name de leiders van de kerk zullen toch verantwoording moeten afleggen over wat ze gedaan hebben? De apostelen waren in hun brieven soms ook enorm hard/scherp op allerlei afwijkingen in de leer. Aan de andere kant: we kunnen in onze reformatorische gezindte nogal hard oordelen over mensen met een andere visie op het een en ander, soms heel kleine. Moeten we dezelfde voorzichtigheid dan niet betrachten bij onze eigen dominees? Kortom, raken de uitspraken van ds. Verschuure de kern van het evangelie?

Beste vragensteller,

Dank voor je vraag. Ik snap je zorgen heel goed. Toch lijkt het mij niet zo zinvol om in zo’n discussie grote woorden te gebruiken over dwaalleraren. Als je even uitzoomt, moet je concluderen dat je het over ontzettend veel zaken wél eens bent met ds. Verschuure (neem ik aan): Gods bestaan, de drie-eenheid, Jezus als God en mens, de noodzaak van het werk van de Heilige Geest in het hart van een zondaar, wedergeboorte, bekering, geloof. Ik vind het weleens lastig dat enerzijds allerlei dingen (die we in onze traditie hebben meegekregen) worden gerelativeerd, terwijl er anderzijds ontzettend scherp wordt geoordeeld over bepaalde predikanten/christenen. Laten we op de inhoud focussen. 

Over die inhoud is trouwens wel heel veel te zeggen. In het kort: de opvattingen van ds. Verschuure kloppen mijns inziens niet met de Heidelbergse Catechismus (Zondag 26 en 27), de Nederlandse Geloofsbelijdenis (artikel 33 en 34) en het doopformulier. Die gaan er vanuit dat wie gedoopt zijn, “in het verbond Gods en in Zijn gemeente begrepen zijn” (antwoord 74 Heidelbergse Catechismus). Het is mijns inziens van groot belang voor prediking en theologie om hier ‘amen’ op te zeggen. Ik ben bang dat het heil, de zaligheid, de verlossing, ja, Christus Zelf anders ver bij ons vandaan komen te staan. Dat wij niet beseffen hoeveel de Heere ons als kind al geschonken heeft en hoe belangrijk het is om uit dat geschonken heil te leven. Maar dit alles wil niet zeggen dat ik een medebroeder ga verketteren.

"De opvattingen van ds. Verschuure kloppen niet met de Heidelbergse Catechismus, de Nederlandse Geloofsbelijdenis en het doopformulier"

Je zou je kunnen afvragen met de Bijbel in de hand: Paulus en Johannes deed dat toch ook? Onomwonden noemden zij andere leraren dwaalgeesten. Inderdaad, dat deden ze. Met recht! Ze deden dat geleid door Gods heilige Geest. Maar dat wil nog niet zeggen dat wij dat zomaar moet kopiëren. Nee, inhoudelijke verschillen moeten we niet relativeren. Soms is het nodig een grens te trekken. Besef dan ook welke positie de Heere je heeft gegeven. Het sticht niet als iedereen van alles gaat ‘roepen’. Maar soms is het nodig om er iets van te zeggen. Door een ouder in het gezin, door een docent voor de klas, door een predikant in zijn gemeente. Laten we dat dan niet triomfantelijk doen, maar met verdriet in ons hart.

Hopelijk heb je mijn pleidooi opgevangen: focus op inhoud, daar hebben we onze handen vol aan!

Hartelijke groet,
Ds. T. A. Bakker