Stille Zaterdag

Hoe vullen christenen de zaterdag tussen Goede Vrijdag en Pasen in die (niet voor niets) Stille Zaterdag wordt genoemd? Is het net als de zondag een rustdag? Is het bezwaarlijk om die dag een verjaardag te vieren bijvoorbeeld?

Stilte? Het is misschien niet het eerste wat je nodig denkt te hebben voor paaszondag. Paasbrood,  croissantjes, eieren niet te vergeten. Wat vreemd om Stille Zaterdag nu net te plannen voor zo’n druk weekend waarin we van alles willen en moeten doen. Stille zaterdag, de dag na Goede Vrijdag waar we elkaar op de vrijdagmiddagborrel nog een fijn weekend hebben toegewenst, en tot dinsdag… Stille Zaterdag, kan dat misschien later ook even? Komt nu niet zo goed uit.

Heel eerlijk gezegd, ik hoef niet zover om mij heen te kijken om te erkennen dat deze gedachten ook bij mij opkomen. Stil zijn, rust nemen, mijmeren zijn nou niet bepaald mijn sterkste punten. Net als jij misschien heb ik ook “to-do” en “niet-vergeten-lijstjes”. Er zijn er altijd dingen die echt vandaag gedaan moeten worden. Toch heb ik Stille Zaterdag nodig, want Goede Vrijdag grijpt mij aan. Het verraad, de loochening, de bespotting, het lijden en sterven van mijn Heiland, mijn Vriend. Het maakt me boos en verward. Ik moet het verwerken en een plek geven. 

Dat mag ik doen. Op Stille Zaterdag… stil zijn. Geen stilte voor de storm, maar stilte om uit te kunnen zien naar morgen. Misschien mag ik je meenemen naar die Stille Zaterdag? Doe maar wat je moet doen, met je kinderen naar het sportveld? Is nu eenmaal zo gepland. Het wekelijks bezoek aan je oude vader of moeder? Doe het maar, ze rekenen op je. Fietsen met je maten? Ze wachten al op je. Doe maar wat je van plan was te doen, net als een gewone zaterdag.

Maar, tussendoor, tussen al die activiteiten, ga even zitten, met een bakje koffie en… wees stil. Zoek een plekje waar ze je niet zo snel zullen zoeken en… wees stil. Stil om je gedachten te kunnen richten op wat Jezus op Goede Vrijdag is aangedaan én gedaan heeft, voor jou en voor mij. Dat Hij stil was en zijn mond niet opendeed. Lees de woorden van Jesaja 53 nog eens in dat moment van stilte. Die stilte heb je nodig. Ik ook. Nodig om te beseffen dat de ‘Gedode’ weer levend is geworden. Beseffen dat op paasmorgen dat eeuwenoude lied, “Daar juicht een toon, daar klinkt een stem” weer in honderden talen over de hele wereld gezongen zal worden. 

En jij mag meezingen, ik ook. Wij allemaal.

Piet Speelman