Preek onderverdeeld in punten

Sinds wanneer preken predikanten in de reformatorische kring met 'punten' of 'gedachten' in een preek? En waar is de term 'gedachten' ontstaan?

Beste vragensteller, 

Hoelang het al in zwang is om de preek een thema te geven en een verdeling in twee, drie of vier punten -vaak drie- dat zou ik niet durven zeggen. Volgens mij is het al wel heel lang in gebruik. Wel weet zeker ik dat het momenteel in veel kerken bij de meeste predikanten gemeengoed is. In eigen kring ken ik nauwelijks predikanten, die het niet doen. Ik reken mijzelf dan gemakshalve maar niet mee want ik doe het nimmer en heb het ook nooit gedaan.

Mijn stelling is altijd: de tekst is mijn thema en de punten kun je zelf ook in de tekst vinden. Ik ben bang dat een verdeling in punten over de tekst gaat heersen. Bovendien zijn de punten vaak weinig verrassend en niet zelden ver gezocht. Ik vind ze in veel gevallen kunstmatig en zij helpen de hoorder vaak niet. Maar goed, daar vraag je verder niet naar, dus zal ik daar verder niet op in gaan. De term gedachten zal wel afgeleid zijn van het woord aandachtspunten, een term die ik beter zou vinden. Gedachten zijn wel heel vluchtig  en meestal kortstondig. Aandachtspunten blijven wat langer hangen. Ieder Schriftgedeelte en iedere tekst zit er bomvol van. Het zijn er allicht meer dan drie of vier.

Hartelijke groeten, 
Ds. J. L. Schreuders