De klad in gebedsleven

Bid zonder ophouden… Ik was er heel bedreven in, maar door een reeks gebeurtenissen is de klad er al geruime tijd in gekomen en het lukt mij niet het weer op te pakken; dan voel ik mij slecht. Ondanks dat ik niet twijfel maar wel degelijk geloof, zou ik graag advies krijgen: concreet en praktisch advies, want hoe pak ik de draad weer op.

Ik weet niet wat voor gebeurtenissen er waren waardoor de klad gekomen is in je gebedsleven. Was het drukte, geen tijd  hebben, of dingen die gebeurde die haaks staan op je verwachtingen die je hebt van God? En waar heb je al eerder zo bedreven voor gebeden? Waren dat dingen tot eer van de Heere of zaken waar je zelf beter van kon worden? Omdat ik dit allemaal niet van je weet, wil ik het volgend antwoord geven.
 
Hoe kun je wel degelijk geloven en niet twijfelen en toch niet bidden zoals het behoort? Dat lijkt me tegenstrijdig. Als christenen voelen we ons niet slecht, maar beter is eerlijk te zeggen dat je een zondaar bent die schuldig staat tegenover de Heere omdat je het nagelaten hebt te bidden. Begin maar in je gebed dat eerlijk tegen de Heere te zeggen en te belijden en vraag Hem om vergeving hierover. Vooral belangrijk dat we altijd bidden in de Naam van Jezus Christus. Hij zegt Zelf in Johannes 14:13-14: “En zo wat gij begeren zult in Mijn Naam, dat zal Ik doen; opdat de Vader in de Zoon verheerlijkt wordt. Zo gij iets begeren zult in Mijn Naam, Ik zal het doen.”

Bid zonder ophouden, betekent niet dat de Heere ons altijd geeft waar we om vragen en Hij verhoort ook niet op commando. Maak van het gebed geen automatisme, maar laat het een wonder voor je zijn dat je met vrijmoedigheid mag naderen tot de troon van Gods genade alleen om Jezus wil: Hebreeën 4:16.

Ds. A. J. Schalkoort