Dominante ouders

Ik ervaar regelmatig moeilijkheden in het contact met één van mijn ouders. Ze mogen geloven een ander leven te kennen. Daar heb ik op zichzelf genomen wel ontzag voor, maar dat maakt het toch ook zo zwaar en onbegrepen. Ik woon niet meer thuis. Met moeilijkheden bedoel ik dat ik druk voel om me te verantwoorden en dat mijn grenzen niet worden gerespecteerd. Ik durf er niet goed wat van te zeggen, omdat ze best dominant kunnen zijn. In de Bijbel komt vaak naar voren dat Gods volk verdrukt wordt, maar in mijn situatie zie ik dat anders. Dat voelt weleens heel eenzaam. Kunt u hierin een Bijbels antwoord geven?

Beste vragensteller/-ster,
 
Je verwoordt een moeilijke situatie: er ligt een probleem in de verhouding met één van jouw ouders. De verhouding is bij uitstek de oefenplaats van warme genegenheid en liefde, maar ook ruimte. 
 
Mijn eerste gedachten, naast de Bijbel, gingen uit naar een boekje: J. van der Meiden, "Als banden knellen". Dit boekje (dat nog nieuw te verkrijgen is) gaat in op relatieproblemen tussen volwassen kinderen en hun ouders. Hierin wordt breder ingegaan op deze problematiek. 
 
In het bestek van dit antwoord geef ik slechts wat lijnen aan. Ik wil dit doen vanuit het vijfde gebod (Eert uw vader en uw moeder). Dit gebod geeft aan dat we ons met geduld, trouw en liefde naar onze ouders moeten opstellen. Dit gaat niet alleen om ouders die een ander leven kennen, maar om alle ouders. Juist in jouw situatie waarin dit moeilijk is, is het belang om dit tot een gebedsworsteling te maken om je vanuit deze houding naar je ouders op te stellen. Ook ouders in wie God met Zijn genade is gekomen, blijven feilbare mensen.
 
Maar er is ook een andere kant. Juist het feit dat je de leeftijd hebt om een eigen weg te kiezen, maakt dat jouw ouders je grenzen ook moeten respecteren en niet overal verantwoording van jou moeten vragen. Binnen de kaders van geduld, trouw en liefde mag je hen hierop wijzen.
 
Kinderen worden geroepen om ouders met respect te behandelen, maar ouders ook geroepen om hun kinderen binnen de Bijbelse en maatschappelijke kaders los te laten. 
 
Verder zou ik je willen verwijzen naar het genoemde boekje met de hoop dat bovenstaande lijnen je Bijbelse grond onder de voeten geven om je ouders respectvol erop te wijzen dat gezien je leefsituatie een bepaalde mate van vrijheid je gegeven moet worden.
 
Hartelijke groet,
Ds. M. W. Muilwijk