Overwegingen bij vertaling bijbelvers

Al sinds de introductie van de Herziene Statenvertaling (HSV) in 2010 ben ik deze gaan lezen i.p.v. de Statenvertaling. Soms kom ik echter herzieningen tegen waarvan ik mij afvraag wat de overweging voor een wijziging is geweest. In onder andere Psalm 86:6 en Psalmen 66:19 wordt het woordje "luide" toegevoegd. Wanneer ik  echter de interlineaire vertaling van de grondtekst uit de Studiebijbel (Centrum voor Bijbelonderzoek) raadpleeg, zie ik daar nergens het woordje "luid" terugkomen. Ook vertalingen als de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) en NBV21 voegen het woordje "luid/luide" niet toe. Wat is de overweging geweest om dit woordje hier toe te voegen?

In het Hebreeuws staat er letterlijk “de stem van mijn gebed” of “de stem van mijn smekingen.” We vonden dat we het woordje “stem” niet zomaar onvertaald konden laten. Aan de andere kant vonden we dat een letterlijke vertaling met “stem” geen goed en begrijpelijk Nederlands zou opleveren. De vraag was dus: Wat voegt het gebruik van het woordje “stem” aan de tekst toe? Welnu, de eerste overweging was dat dit mogelijk zou kunnen betekenen dat het gebed hardop uitgesproken was. Dat argument was echter niet overtuigend, want in de tijden van de Bijbel was hardop bidden gebruikelijk. Denk maar aan het verhaal van Hanna in 1 Samuel 1. Toen deze zachtjes voor zich uit bad, waarbij alleen haar lippen bewogen, dacht Eli dat ze dronken was. Dat was blijkbaar niet de wijze waarop men bad. We hebben daarom de conclusie getrokken dat de expliciete toevoeging van het woordje “stem” waarschijnlijk aangaf dat de bidder zijn stem verhief en dus luid bad.

Hartelijke groeten,
Reinier de Blois