Gods antwoord op mijn keuzes (2)

Dag mevrouw Rots. Dank u voor het beantwoorden van mijn vraag over Gods antwoord op mijn keuzes. Ik geef wat meer informatie:

1. Voordat ik mij tot God bekeerde was ik verliefd op een meisje. Die liefde werd niet beantwoord. En ik piekerde over het feit dat ik geen verkering en vriendin kon krijgen. Maar in 2011 gaf God mij een teken dat ik van Hem een mooi meisje zou krijgen, dat veel mooier is dan Zijn engelen. Dat teken kreeg ik via een vrouwelijke pastoor. 

Punt 2 gaat over vrienden die bij mij passen. Ik was altijd thuis. Ik had geen leeftijdgenoten waar ik mee om ging en geen vrienden. Mijn ouders baden er voor dat ik vrienden zou krijgen.

Misschien kunt u er nog iets over zeggen?

Beste vraagsteller,

Eerlijk gezegd begrijp ik er nog niet veel van: je denkt dat je nú een keuze moet maken, terwijl je als informatie geeft dat je in 2011 -dat is tíén jaar geleden!- een teken van God kreeg. Waarom dan in 2021 een probleem? Je hebt het ‘beloofde’ meisje nog niet ontmoet, of sinds kort juist wèl? Vraag jezelf serieus af wat de waarde is van een ‘voorspelling’, door wie dan ook gedaan. Diegene is en blijft een mens die wellicht het beste met je voorheeft, maar geen toekomstvoorspelling kan doen alsof dat van God-zelf zou komen! 

En over het tweede: je óuders hebben voor jou gebeden, wat natuurlijk heel goed is. Maar de vraag voor mij is nu: heb jijzelf wel behoefte aan vrienden om je heen?      

Mijn reactie op je vragen was – en die reactie herhaal ik hier: God geeft antwoord op gebed op Zíjn tijd en Zíjn wijze! Er komt geen briefje uit de hemel, een gebed is geen verlanglijstje dat God maar heeft in te willigen! Maar je mag in je dagelijkse gebed áltijd om geloof en overgave vragen met de woorden: “niet mijn wil, maar de Uwe geschiede!” Dat lijkt me nog steeds van toepassing, ook nu je iets meer schrijft over de achtergrond van de beide keuzes waar je het over had (en hebt).  

Geen idee of ìk je met dit antwoord help, maar misschien is het voor jou goed om eens te gaan praten met iemand die jou kent en waar jij vertrouwen in hebt. Misschien een jeugdleider of zo, een ouderling of voorganger... en dan niet om je dingen wijs te maken, maar gewoon om te luisteren naar jouw héle verhaal dat ongetwijfeld groter is dan datgene wat je nu aan Refoweb hebt geschreven.

Marijke Rots