Rouwkaarten vaak met zwarte of grijze rand

Waarom hebben rouwkaarten vaak een zwarte of grijze rand, dun of dik? Is dat (refo)traditie of een terechte keuze? Is er daarbij nog onderscheid tussen de vermeende eeuwige bestemming van de overledenen of speelt die troost geen rol? Is het aanstootgevend om een andere, nette/neutrale kaart te sturen of (waarom) zal men daarover ‘vallen’ ondanks dat het uit een welgemeend hart is?

Beste vraagsteller,

Een zwarte of grijze rand om de tekst op een rouwkaart, is dat traditie? Eerlijk gezegd heb ik er geen idee van, maar het is zeker niet alleen in ‘refokringen’ gebruikelijk. Een mooie gewoonte, zou ik het eerder noemen. In onze (Nederlandse) cultuur past het om een rouwkaart te sturen, in andere landen is dat niet vanzelfsprekend de gewoonte. Ik weet bijvoorbeeld, dat men in Italië geen kaarten stuurt, maar een overlijden bekend maakt via -wat ik maar even zo noem- een soort van posters die op bepaalde plaatsen in het dorp of de stad opgeplakt worden. 

Wanneer er nu (of binnenkort) sprake is van het versturen van een rouwkaart, overleg dan met de begrafenisonderneming die wellicht ook ‘neutrale’ kaarten kan aanbieden. Ú maakt een keuze en als die uit het hart komt, is die niet aanstootgevend: u kiest met uw hart, dus vanuit liefde. Wie zich daar aan stoort laat veel van zichzelf zien, toch?!

Op uw vraag: is er daarbij nog onderscheid tussen de vermeende eeuwige bestemming van de overledenen of speelt die troost geen rol, heb ik evenmin een antwoord. Wellicht kàn er zo gedacht worden, maar het hoeft niet. De tékst op een kaart zegt denk ik meer dan de uiterlijke vormgeving van de kaart. Nogmaals: overleg met de begrafenisondernemer of desnoods met degene die de begrafenis gaat leiden wat gepast is in uw situatie.    

Marijke Rots