Zondig gedrag door trauma

Rekent God de zonde als gevolg van een trauma/schuld van de ander net zo zwaar aan als ‘gewone’ zonden? In mijn geval overmatig eten als reactie op een pestverleden en verwaarlozing door familie/vrienden. Het klinkt misschien alsof ik de schuld van mijn zonde op een ander wil schuiven, maar ik heb dit nooit goed kunnen verwerken (ondanks goedbedoelde hulpverlening) en snak naar positieve en bovendien gemeende aandacht/belangstelling.

En ik worstel met de vraag hoe God mij ziet, omdat ik telkens weer in slechte gewoonten terugval en ik dat ook zo vaak kan verklaren. Zeer negatief zelfbeeld en weinig mensen die naar mij omzien. Initiatieven van mijn kant zijn er zeker, maar het is vaak zo dat het alleen van mijn kant komt.

In Psalm 103 zingen we:  “Hij handelt nooit  met ons naar onze zonden; Hoe zwaar, hoe lang wij ook Zijn wetten schonden, Hij straft ons, maar naar onze zonden niet.”
 
Als de Heere ons naar onze zonden zou straffen, waren we er al lang niet meer geweest. Maar: “eer God de zonde ongestraft liet blijven, heeft Hij die aan Zijn lieve Zoon Jezus Christus met de bittere en smadelijke dood aan het kruis gestraft” (Avondmaalsformulier). Vaak zijn onze zonden en overtredingen door ons begrijpelijk gemaakt en zijn we geneigd deze te vergoelijken en te kleineren. Kijk maar naar de ‘verontschuldigingen’ van Adam en Eva in het paradijs. 

We hebben strijd te voeren tegen de zonde, zeker als we die onderkennen. Die strijd kan alleen gevoerd worden, ziende op Jezus Christus. Hij heeft de verzoekingen weerstaan, in onze plaats. Dat je door je ervaringen een negatief zelfbeeld gekregen hebt, is wel te begrijpen. Maar daar moet je niet in vast lopen. Ga niet een lijst van zonden opstellen om te zien of deze langer of korter is dan die van anderen. Onze zonden zijn veel erger dan we ooit kunnen beseffen. Daarom moest Christus de kruisdood sterven. Daarom moeten we bij de Heere Jezus zijn, Die gekomen is om de zonden te verzoenen. “Want Hij is een verzoening voor onze zonden en niet alleen voor de onze, maar ook voor de zonden van de hele wereld” (1 Joh 2:2).

En nu wil je weten hoe God je ziet? Hij ziet je als zondaar die naar Zijn rechtvaardig oordeel tijdelijke en eeuwige straf verdiend heeft (zondag 5, vraag 12). Wie kan ervoor betalen? Onze Middelaar die ons van God geschonken is. Hij ziet in Christus ons altijd genadig aan. Er is een schuilplaats achter het verzoenend bloed van Christus. Zo alleen kunnen we voor God bestaan. En dan ziet Hij helemaal geen zonde meer in ons. “Zelfs zo, alsof ik nooit zonde gehad of gedaan had, ja, als had ik zelf al de gehoorzaamheid volbracht, die Christus voor mij volbracht heeft, in zover ik zulk een weldaad met een gelovig hart aanneem” (zondag 23, antwoord 60). 

Probeer dit ook eens met je predikant of met een ouderling te bespreken. 

Ds. W. C. Meeuse