Keerzijde van makkelijk contact leggen

Doordat ik makkelijk praat en open contact leg trek ik veel mensen aan die gelijk vriendschappen willen opbouwen. Ik vind het lastig daarin mijn grenzen aan te geven. Hoe zeg ik tegen mensen dat ik ze aardig vind maar geen behoefte heb aan meer contact? Mensen vertellen mij vaak veel persoonlijke dingen in korte tijd. Er zijn ook mensen die veel langs komen waar ik eigenlijk geen behoefte meer aan heb. Dat klinkt vervelend, maar het kost teveel energie voor mij om alles aan te houden.

Ik heb een paar goede vriendinnen en eigenlijk is dat genoeg. De andere mensen kosten mij energie en het zuigt mij helemaal leeg. Hoe pak ik het aan om mensen niet te kwetsen maar wel contacten te stoppen? Eerlijk zeggen of maar laten? Uitdoven door steeds niet af te spreken?

Beste vraagsteller,

Het lijkt heel prettig als je gemakkelijk contact maakt met anderen. Maar er zit inderdaad ook een keerzijde aan, omdat mensen een en ander van je gaan verwachten waarbij jij tegen je grenzen aanloopt. De kunst is dan om duidelijk te maken wáár jouw grenzen liggen.

Om te beginnen zou ik tegen je willen zeggen: lees en bestudeer de pastorale brief van Jacobus en dan met name hoofdstuk 3 tot en met vers 13. Daar gaat het over goede levenswandel die in woorden (verbale communicatie) en werken (non-verbale communicatie) geuit wordt. Het gaat bij een goed gesprek niet alleen over de woorden die je gebruikt maar ook over je toon, je blik, je lichaamshouding, je kleding, de verwachting die je blijkbaar uitstraalt naar anderen. Misschien is het goed om dáár voor jezelf aandacht aan te besteden.

Lees vervolgens ook eens een boek over het stellen van grenzen of het omgaan met kritiek. Ook het leren om op een goeie manier assertief te reageren kun je heel goed uit de literatuur halen. Hoe dan ook: in een schriftelijke reactie naar iemand die ik niet ken is het moeilijk om persoonlijk gerichte tips te geven. Het enige dat in alle gevallen belangrijk is lijken mij de eerlijkheid en openheid zoals je gewend bent in communicatie. “Maar laten zitten” en wachten tot een contact uitdooft of zoals je schrijft “door steeds niet af te spreken” zal voor geen van de partijen bevredigend zijn: zo wil je toch zelf ook niet behandeld worden? Kijk dus kritisch naar jezelf en wees helder en duidelijk.

Daarmee blijft het natuurlijk nog steeds lastig om te zeggen dat je een contact wilt stoppen, maar ja, jezelf leeg laten zuigen is helemaal geen optie, toch? Hóé je een en ander doet hangt daarmee voor het grootste deel van jou af en ook een beetje van diegene tegen wie je iets wilt zeggen. Bedenk dus vooral hoe je zelf behandeld zou willen worden in mogelijke vriendschappen!

Marijke Rots